dinsdag 5 februari 2019

6e poeziedag 2019

een tas vol bonbons
van die stralende witte Belgische
bonbons met witte vulling
in de zijkant van mijn fietstas
een fles advocaat
van die zachte gele druipende
- moet niet te dun zijn -
suiker met eieren en brandewijn
in de andere zijkant van de fietstas
een grote bus slagroom
en dat alles in de palm van mijn hand

daar hoef ik niet jarig voor te zijn






zondag 3 februari 2019

Dilemma

om 16 uur presenteert R. zijn boek
om 16 uur opent P. zijn tentoonstelling
en viert zijn 75e verjaardag
ik ben door beiden uitgenodigd

locaties liggen op loopafstand van elkaar
hoe te kiezen
eerst naar R. of eerst naar P.
ik leg feiten op de weegschaal

de stand blijft gelijk
hoe kies je uit twee eersten de beste
hoe de beste het eerst
hoe als je de beste weglaat

de hele week gonst het in mijn hoofd
een theekopje valt omver
koffie wordt zwaar gedronken
eindelijk is het vrijdagmiddag

ik ga blindelings op weg




vrijdag 1 februari 2019

Workshop poezie 31-1-19

Gisteren - start van de Nationale Poezieweek - gaf ik een workshop poezie bij Atelierz in Hengelo, een dagactiviteitencentrum van Aveleijn. We waren met vijf deelnemers. Ze schreven 4-regels gedichten in opdracht. Daniel Charles Oostdam kon niet stoppen met gedichten schrijven. Vanmiddag kwam hij aan mijn voordeur en las onderstaand gedicht voor:

vandaag was ik boos
er ging iets in de mist
wat is er loos
opgelost voordat ik het wist


Tweede dag poezieweek 1-2-19



misschien

slaapt ze in bomen
sluipt door straten
duikt op in huizen
reist met de trein
rust onder bruggen
zoekt ruimte
wil wereldwijd wonen
wil zijn
als de dageraad

donderdag 31 januari 2019

31 januari 2019

Vandaag - donderdag 31-1-2019 start de Poëzieweek.
Het thema is VRIJHEID

31 januari 2019

de hele dag geschreven
letters krom gebogen
vergeten te drinken
te eten, te plassen
in de sneeuw gezocht
waar o waar
ligt zij verborgen
achter de hond misschien
onder de kat van 10
ach
waar heb ik haar toch gezien

****


donderdag 20 december 2018

Kom


Kom

de kerstboom staat weer in de klas  
met ballen en sterrelichtjes aan        
zie ze hangen in het groen kriskras 
laten we eromheen gaan staan        

en zingen en blij zijn met elkaar                   
genieten van het kerstdiner              
met kaarslicht en een rode gitaar                 
denken aan de kinderen overzee     

het kerstfeest maakt de mensen blij 
ze geven elkaar een warme hand    
de school gaat dicht de kinderen zijn vrij                 
wie weet komt de winter in het land 


Marijke Agterbosch
Stadsdichter 2016 - 2018 / 2019


Bovenstaand kerstgedicht schreef ik in opdracht voor de Willemschool aan de Marskant. Het is een school met een openbare signatuur. Daar heb ik rekening mee gehouden. Het gedicht draag ik voor in de hal van de school op donderdagavond 20 december 2018.
Annie M.G. Schmidt heeft ooit gezegd: een gedicht schrijven voor kinderen tussen de 6 en 13 jaar is niet mogelijk. De interessegebieden liggen te ver uiteen. Toch heb ik mijn best gedaan en hoop dat elk kind zich herkent in dit gedicht.


dinsdag 18 december 2018

Naturalisatiedag Hengelo


De Moeder de Vrouw


De Moeder de Vrouw                                                De Moeder de Vrouw

Ik ging naar Bommel om de brug te zien.                 Ik ging naar Hengelo om poëzie te lezen
Ik zag de nieuwe brug. Twee overzijden                   ik zag alleen maar lucht. Twee kleuren
die elkaar vroeger schenen te vermijden,                 die elkaar vroeger schenen te vermijden
worden weer buren.  Een minuut of tien.                  worden weer buren. Een minuut of tien.
dat ik daar lag, in ’t gras, mijn thee gedronken,        dat ik daar liep, door de straat, mijn thee
mijn hoofd vol van het landschap wijd en zijd –        gedronken, mijn hoofd vol van de lege
laat mij daar midden uit de oneindigheid                  binnenstad rondom, laat mij daar midden
een stem vernemen dat mijn oren klonken.              in het desolate een stem vernemen
                                                                                  dat mijn oren klonken.
Het was een vrouw. Het schip dat zij bevoer            Het was een vrouw. Het geld dat zij
                                                                                  beheerde                                     
kwam langzaam stroomaf door de brug gevaren.    kwam langzaam uit de stadhuistoren
Zij was alleen aan dek, zij stond bij ’t roer,               gevallen. Zij stond daar moederziel alleen
                                                                                 de stad te behangen en wat zij zong
en wat zij zong hoorde ik dat psalmen waren.         hoorde ik was een bekend lied.
O, dacht ik, o, dat daar mijn moeder voer.               O, dacht ik, dat hier de nieuwe wereld
Prijs God, zong zij, Zijn hand zal u bewaren.           begon, prijs alle burgers, die dit bewaken.

Martinus Nijhoff (Den Haag 1894-1953)                   Marijke Agterbosch (Enschede 1947-
                                                                                  Stadsdichter Hengelo 2016-2019



Ik was uitgenodigd door een docent kunstonderwijs bij de Scholengemeenschap Cambium  in Zaltbommel om een workshop poezie te geven aan brugklassers op donderdag 29-11-18. Wie Zaltbommel hoort denkt al snel  – althans de poezieliefhebbers – aan het gedicht van Martinus Nijhoff (Nederlands dichter 1894-1953). Daarom begon ik om 12.30 uur dit beroemde gedicht aan 56 brugklassers voor te lezen. Eenmaal thuis heb ik er een eigen bewerking op gemaakt.


dinsdag 20 november 2018

Herdenkingsbijeenkomst

Wachters wij wij                     

liever zou ik willen schrijven
en lachen of spelen met de hond
picknicken op warme grond
dan eenzaam achter blijven

want leven is hopen op geluk
het water laten stromen
in de hemel samen komen
en liefde kan niet meer stuk

het is mij altijd bijgebleven
dat sterven misschien strelen is
van tekens uit de duisternis
die herinneringen doen herleven



Ook dieren leven niet eeuwig

toen mijn kat was dood gegaan
trok ik hem het mooiste jasje aan
nee, niet van spijkerstof of bont,
nee, ik legde hem in de grond

daar kwam kijken onze hond
kwispelend zei hij de kat gedag
de kat die de hond niet zag
omdat hij dood in de aarde lag

ik speelde een liedje met mijn gitaar
en niemand vond dat raar
papa en mama en opa en oma niet
zij hadden wel een beetje verdriet

ineens vloog er een vogel voorbij
en weet je wat mijn broertje toen zei
kijk daar gaat onze kat met vleugels aan
wie weet vliegt hij nu wel naar de maan


Marijke Agterbosch
Stadsdichter Hengelo 2016 - 2018

Bovenstaande twee gedichten schreef ik in opdracht van de gemeente Hengelo voor de Herdenkingsbijeenkomst op de Algemene Begraafplaats aan de Oldenzaalsestraat in Hengelo op woensdag 21-11-2018.
Aanvang 19.00 uur (ter ere van Allerzielen op 2-11-18).