dinsdag 5 januari 2021

Afscheid van een jaar

Donderdag 31 december 2020,

Lief jaar, vandaag jouw laatste dag, dan
ben je voorbij, word ik morgen wakker
in het nieuwe jaar zit jij met gene
wat beklijft, virus ziekte quarantaine
waarmee je droeve geschiedenis schrijft.

Ach jaar, jouw treft geen blaam, weet wat
je hebt gegeven, natuur, vier seizoenen, 
een zomer voor twee, verboden omhelzing,
novemberstormen en nog altijd golft er de zee.

Jaar van stilstaan bij 't jachten en jagen,
jaar van gedwongen terug naar af,
zelfreflectie, isolatie, voor de een
een zegen, voor de ander een straf.

Lief jaar, is het virus straks verleden en 
komt de mens weer uit z'n krocht, zal aan je
denken bij stressen en haasten, maak ik even 
pas op de plaats, maar laten we drinken 
voor je verglijdt: leve de vergetelheid!

dinsdag 29 december 2020

Ode aan de herinnering

Hoog boven het volk verheven galmen
bassen, alten, tenoren, in handen trilt
bladmuziek, sopranen raken hemelhoge
noten, ik zing voor God maar vooral 

voor de jongen tegenover me, met zijn 
gouden lokken en engelenblik, Venite Adoremus, 
kom laat ons hem aanbidden, Venite Adoremus, 
laat ons aanbidden, wij samen, deze kerstnacht.

Kyrie Eleison, Agnus Dei, vuur schaamteloos
pijlen naar de overkant, wil vroomheid breken,
dan zwijgt het koor, daalt af ter communie,
wij voorop, koorknaap en sopraan, door het 

middenpad, langs kerststal, os en ezel, 
kribbe waarin het Jezuskind al eeuwen om 
verlossing schreeuwt, de drie wijzen met 
wierook, goud, mirre, Maria en Jozef, wij samen.

Vanaf het oksaal dreunt zwaar het orgel,
wierook dampt als mist in de lucht, aan 
gehemelte kleeft heilig brood, we keren 
terug, de trap omhoog, naar onze plek

waar het laatste lied wordt ingezet,
ogen vroom op het papier gericht,
gaat heen in vrede, ite missa est.

Hettie Franken
Stadsdichter Hengelo 2019 - 2021
 

dinsdag 24 november 2020

Krent en de stuivers

November 2020, gure wind, koude
dag maar in ’t Hengeloos stadhuis
is het behaaglijk, daar ontwaakt Krent
uit zijn middagslaapje, geeuwt,
rekt zich uit, laat een wind niet zo
zuinig en kuiert richting koffie.

Hij komt de crisis prima door, net als
Lariekoek Blaaskaak Betweter Zwetser
en de rest, blik op oneindig, verstand op
nul voor roddels die hen in een kwaad
daglicht plaatsen, kletspraat, Krent
en de rest doen hun stinkende best.

Cultuurnota, de miljoenen zijn eruit,
nog een paar stuivers te vergeven,
de hele mikmak komt voorbij, orkestje
koortje clubje, kunstenaars en hun
getob, Krent zou die zwervers graag
met pek en veren de stad uitjagen,

stadsdichter, pain in the ass, Krent
heeft niets met dichten, behalve dan
met Sinterklaas, vooruit maar, die
pennenlikker een schone lei, beetje
soldij, boekje aan het eind van de termijn
dat zal ’m de kop niet kosten, Krent houdt

de hand graag op de knip voor die
kleingrutters, geef ze één vinger,
Krent hoef je niets te vertellen.
Ach, krenten in de pap, verrijking
voor stad, Krent weet wel beter,
anders zou hij Krent niet zijn.


Hettie Franken
Stadsdichter Hengelo 2019 - 2021

Geschreven n.a.v.  de digitale politieke markt Hengelo op dinsdag 24 november, besluitvorming van de Raad over de Kunst- en Cultuurnota.

dinsdag 27 oktober 2020

Geen weg terug

Oh, oh, oh pas toch op met dichten,
waarschuwde vriend de dichter, het is
ongezond, er is geen weg meer terug.

Het pad van stadsdichter gaat niet altijd
over rozen en ‘t brein kan zoveel
dichterlijkheid amper aan, maar ‘t biedt
verstrooiing in een kunstenaarsbestaan.

De stad is gul, spoort aan tot menig vers, het
badhuis haar zwanenzang, erfgoed een
aubade, het marktplein voor verdraagzaamheid
een troostrijke ballade en ‘t nieuw stadhuis,
tja, het stadhuis, een duivelse tirade.

Dichten houdt je op de straat, daar waar
je anders niet zou zijn, dwaal door wijken,
park, plantsoen, spel thuis de krant
uit goed fatsoen en ’s avonds vorm ik
onverlet met het wijnglas een duet.

’s Nachts gaan zinnen door m’n hoofd
en woorden die ik niet vergeten mag,
ochtendstond heeft goud in de mond,
zijn dit vette jaren of is het maar een

woordenplaag die overgaat en valt het
stil, niet vandaag; mijn termijn is straks
voorbij en wie o wie doopt er na mij
de pen in gal en rozenwater?

Hettie Franken
Stadsdichter Hengelo
2019 - 2021

 

Op 1 april 2021 is de termijn van twee jaar stadsdichterschap voorbij.
Komt er een opvolger, we gaan het zien.

 


 

 

 

dinsdag 29 september 2020

ROEPT U MAAR

Grabbelton vol ideeën van
goochelaars, tovenaars, sprookjesfeeën,
fontein, pilaren, Romeinse sferen
speeltuin, klimwand, bad voor beren

groene daken, kroeg, terrassen
vermaak, 'm raken, geld verbrassen en na
alle borrelpret verlost het openbaar toilet.
Stroompje stroomt, beekje slingert, langs
de toren kruipt een wingerd, water klettert
water spettert, frieten dansen in het vet,

bühne om muziek te horen, bungeejumpen
van de toren, een theater, nog meer water, waaier
splijt het plein in twee, een gloednieuwe Hotlo
van echtheid gespeend, een rode loper
voor Hengeler weend.

Bij veel ideeën plannen dromen, schitteren
met stip het groen, de bomen, wuift er straks
een bos op ’t plein, waar we verder kunnen
dromen, onder de bomen, bomen, bomen. 

Hettie Franken
Stadsdichter Hengelo
2020 - 2019


Zaterdag 26 september jl. deed ik in het Stadhuis Hengelo mee aan de sessie: ’Wat doen we met ons marktplein,’ begeleid door Rode Wouw. Zij zijn door de gemeente ingehuurd om burgers te laten meedenken en mee filosoferen over het marktplein.

 

maandag 28 september 2020

Cultuurpodium Hengelo 27 september 2020

Mooie middag, afwisselend programma: muziek, kunst, literatuur en een aandachtig publiek.
Ik mocht de gasten aankondigen:

Hoe vind je de weg als je diep wordt geraakt,
wat gaat er schuil achter werkelijkheid, je kunt pas
duiken als je erop vertrouwd dat je weer boven komt,
Johanneke ter Stege dompelt ons onder in
een zee van muziek, komen we weer boven?

Een verknipte relatie met geld, geen cent te makken
en toch uitgeven, blut op alle fronten, geen perspectief.
'Durf te vragen', zegt Dorothée Loorbach en schreef
het boek 'Blut', bevrijdend, helend, ze weet nu
wat ze waard is, de schaamte voorbij.

Esther de Vries, Heleen van der Veen, kunstenaars
Achter de Basiliek met werk over 75 jaar vrijheid, van
terug in de tijd naar het heden, waarop het verleden nog
altijd drukt, luister naar de ontroerende verhalen over
een vader, een moeder, de invloed van een oorlog, wat is vrijheid

Schrijven is wat ze het liefste doet, Michelle Visser,
auteurscontract debuutroman boekenbal, historische fictie
geen zware kost, wegdroomboeken die de lezer voor even
verlost van de realiteit, 'Geluk komt in de zomer' is 't
meest recente boek, laten we daarop hopen...

Honderden tekeningen, krabbels, plannen, hogedrukpan vol wensen,
dromen, illusies, oh, plein, hoe zal jij herrijzen uit de blender met ideeën?
Uit de grabbelton het plan van een Gelegenheidsgezelschap kunstenaars
en architecten, schot in de roos of doorn in 't oog, we gaan het horen.




75 jaar vrijheid
Heleen van der Veen

'Pappie, kijk, het is een vogel'
Esther de Vries


Ik verheug me op zondag 25 oktober, dan is er weer een CultuurPodium in Schouwburg Hengelo. Troostrijk en hoopgevend in dit coronatijdperk. 

         

donderdag 24 september 2020

Poëzieproject

Een poëzieproject van Marijke Agterbosch op de kiosk in het centrum van Hengelo.

Juli t/m september 2020: gedicht van Hettie Franken stadsdichter Hengelo
September t/m november 2020: gedicht van Wynand Buursink kunstenaar/dichter uit Hengelo
                             




zaterdag 12 september 2020

Erfgoed of sterfgoed

Leermonumenten
eer monumenten
respecteer monumenten
beheer monumenten.

Deze stad wordt onherkenbaar, haast
onaanraakbaar omdat wat haar karakter geeft
verdwijnt, herkenning en historie gaan verloren, 
er moet vernieuwd, gebouwd, de hoogte in.

Bestuurders wees toch wijs, maak
van ons erfgoed geen sterfgoed, 
verpats niet roekeloos wat ons nog rest
van het verleden, laat u niet verleiden door
projectontwikkelaars, het grote geld

trek profijt uit kennis van wijze burgers met 
hart voor schoonheid van historisch goed, 
geef erfgoed toekomst in het heden.

Hettie Franken
Stadsdichter Hengelo
2019 -2021 

Geschreven in opdracht van de Monumentencommissie Hengelo. Thema: leermonumenten. Voorgedragen bij de opening van de Open Monumentendag, zaterdag 12 september j.l. en daarna bij het historisch prachtgoed Tuindorpbad, ter afsluiting van het zwemseizoen.
  



maandag 7 september 2020

Misschien stoppen we nu met alles lukraak aflopen

Ingrid Bosman, journalist en schrijver, interviewde Hettie Franken, beeldend kunstenaar en stadsdichter van Hengelo, onlangs voor haar rubriek REMEDIE - Twentse makers over kunst en cultuur in crisistijd.



dinsdag 25 augustus 2020

Prachtgoed


Nu in lome zomermaanden hitte
lamslaat en een virus ons beknot,
troost en verkoelt het Tuindorpbad,
zorgzaam bewaard prachtgoed.

De ochtendplons maakt alles beter
met koffiepraat op anderhalve meter,
hoe eenvoudig is geluk.

Rond het water zwaait riet, golft
de contour van bomen, bloeit kunst,
een kot van goud op trotse poten,
uit cortenstaal verrijst een vogel en

de man die over het water tuurt deelt
zijn blik met ons, een beeld van Jop die
niet meer is, wilgen treuren om
't gemis van deze vrije geest.

O vijver, dat jij altijd mag blijven, laat je
nooit verdrijven zoals het badhuis
Haagse stijl waar Hengelo ooit zwom,
schaamteloos gedegradeerd tot
fundament van torenflat, erfgoed

dient beschermd tegen sloopvandalen,
toont ons het verleden, geeft karakter aan
't heden, vertelt het verhaal van deze stad.