dinsdag 8 oktober 2019

Nooit vergeten

Hengelo, 6 oktober 1944

In verwachting van de eerste
ruil ik mijn dienst met een vriendin.
Dan wordt de stad gebombardeerd,
geraakt in ’t hart, burgers
komen om, ook die vriendin.

Had ik gewerkt, had zij geleefd,
mijn kind was nooit geboren,
nog altijd is er dat gevoel.

Afghanistan, 18 april 2008
Ik deed gewoon mijn werk, mensen
helpen, wapens opsporen, ’t was mooi,
liep gesmeerd, tot die knal.

De kernbom doodde twee van mijn
kameraden, ik verloor mijn benen,
maar in mijn dromen loop ik nog weg.

Hengelo, 6 oktober 2019
Wederopbouw, vooruitkijken,
verder gaan
en terugkijken, stilstaan, bij slachtoffers,
overlevenden, ze hebben namen,
Erik Hanna Jan Anne Emmy Azdin
Dennis Mark Toninho Jaaike Suzanne,

ze hebben namen, noem ze,
niet vergeten, nooit vergeten.


Hettie Franken
Stadsdichter Hengelo, 2019 - 2021

Geschreven n.a.v. de bombardementen op Hengelo, 6 en 7 oktober 1946.

woensdag 11 september 2019

Buigzaam

Riet buigt mee, wiegt
heen weer, deint, haakt in,
voor achter links rechts,
beweegt mee, zoals

eenden meebewegen, zich
naar golfjes voegen

ga tegen stroom in, met
stroom mee, drijven, staren
naar wolken, laten gaan

vandaag buigzaam, meebewegen,
van die dagen, als deze,
buigzaam, schaars


Hettie Franken
Stadsdichter Hengelo 2019 - 2021

September 2019

dinsdag 3 september 2019

Taal

De paden op, de lanen in
Illustratie: Hettie Franken
voorwaarts met flinke pas,
vizier op scherp, mijn stad, ze wacht
en in de kroeg het glas, kweel
een vers, spuw mijn gal, hier
past geen zwanenzang, taal is er
in overvloed en dichten geeft
de burger moed, het is

een zegen voor 't gestel, verlicht
'n donkere geest, verluchtigt
de gebutste ziel, troost, maakt
nijdig en ontroert, wekt
gezonde eetlust op en dorst
het allermeest, zo ga ik voort
met flinke pas, dichten
past me als een jas

Stadsgenoten, stadsbestuurders,
verkeert u in de waan dat dichten
niets van doen heeft met uw
dagelijks bestaan, dichten is
beleving van alledaagse dingen,
wees eens mijn kompaan,
dan dichten we voor twee
dan drinken we voor twee

Komaan, vooruit, wees niet
bevreesd, poëzie woont in uw straat,
'n kind, beek, voetbalveld,
lang verloren liefde, al teistert
schraalhans deze stad, dreigt
de guillotine, in taal mag niet
gesneden, is van ons allemaal,
zo kan 't wel weer even

Hettie Franken
Stadsdichter Hengelo
2019 - 2021

Dit gedicht is gepubliceerd in Tubantia, 3 september 2019

zondag 1 september 2019

Bibliotheek Hengelo 100 jaar



Gedicht geschreven in opdracht van Bibliotheek Hengelo, ter ere van hun 100 jarig jubileum.

Hettie Franken
Stadsdichter Hengelo
2019 - 2021

September 2019

zaterdag 3 augustus 2019

Overkant

Zomer aan de overkant,
vergeten land van Meesterschilders,
wolkenluchten, Hollands licht,
het gras is groener, je kunt er
stilte horen en verderop de zee.

Hier dringt hitte door muren,
blaast airco valse lucht,
hier geen einder, wil je
ver kijken stuit je op steen.

Hier is waar ik woon, verborgen
in een huis met hoge kamers,
smalle ramen, in een stad als
zovele, waar erfgoed het aflegt

tegen bouwdrift, cultuur
versteent, de bestuurder
zich niet meer verwondert maar
gebakken lucht najaagt.

Hier had ook daar kunnen zijn,
aan de andere kant, waar het
groener is, het is er altijd groener.

In schraalheid zoeken
woorden hun weg.

Hettie Franken
Stadsdichter Hengelo 2019 - 2021

Dit gedicht is gepubliceerd in Tubantia d.d. 31 juli 2019

woensdag 31 juli 2019

Voorne Putten

Stadsdichter Hengelo groet u
vanaf eiland Voorne Putten


Hier waait zilte lucht,
kan men ver kijken
over dijken fietsen
geur opsnuiven
olie, duinroos, hier gaan
natuur en industrie
hand in hand.

Maasvlakte, zeearmen
waterwegen, schepen,
pijlers, bruggen, nietig mens
in groots landschap

onderweg, naar het
onbekende, onderweg
weet niet waarheen,

de veerman
zwijgt in alle talen.


Hettie Franken
Stadsdichter Hengelo 2019 - 2021

Juli 2019

maandag 1 juli 2019

Tijd

Tijd  I

Terwijl tijd voortschrijdt
staat haar tijd stil, ze wacht
in wankel evenwicht op de
dame die wast, kleedt,
kamt, brood neerzet,
het blijft onaangeraakt.

Wacht, tot het eind van de dag
weer iemand komt, eens
de een, dan de ander,
eet smakelijk, dank u,
nee, ze hoeft geen hulp,
brengt traag lepel naar mond
moment van de dag, soep.

Tijd  II

‘Hoe laat is het?’ Tast naar
het horloge om haar pols, staat stil,
klokje op tafel staat stil,
wandklok tikt, maar hangt uit zicht.

‘Soms wil ik dood.’
Hoe ze dat ziet, ze weet het niet,
heeft geen keus, zegt ze.

‘Hoe laat is het?’ Tuurt naar de tijd.
Draai aan knopjes van horloge, klokje,
zet de tijd voor haar gelijk.

Tijd III

‘U heeft hier prachtig uitzicht’.

Haar blik glijdt door glas, van
binnen naar buiten, naar bomen,
rietkragen, vijver aan de overkant.

‘Heb daar nog gezwommen,
was heel sportief, heb getennist,
gehockeyd, gefietst, geschaatst,
gewandeld, geskied in Zwitserland,
heb veel van de wereld gezien,
Frankrijk Italië Amerika Canada
Engeland Oostenrijk Finland,
ik had geen saai leven, soms lijkt het
of ik twee levens heb gehad,
zoveel heb ik meegemaakt.’
………………………….

 ‘Hoe laat is het?’


Hettie Franken  
Stadsdichter Hengelo 2019 - 2021

vrijdag 28 juni 2019

Goedemorgen

nu kan ik beginnen met
oreren over plein, heren
die vergeten dat er meer is
dan slopen, bouwen, innoveren,
over een stadhuis, over geld
achter elle bogen verdeeld,
over inteelt en eigenbelang,
over verspeelde kansen,
kan gaan janken om erfgoed,
monument dat degradeert tot
historisch fundament, kan
jammeren over panden, leeg als
holle vaten, over Oost- Indisch dove
wethouders, blaten blaten blaten,
over veel geblaat maar weinig wol,
over tol die later moet betaald
als plannen hopeloos falen,
over hen die slechts voor
eigen parochie preken, over plein
groen, slimme streken,
over geld, balk, vage plannen,
over Hijschgebouw, bestuurders,
vage praat, miscommunilariekoek,
over het mes in schone zaken, in wat
de ziel raakt, in smaakmakers van de stad,

kan ik deze dag mee beginnen,
maar gisteren hoorde ik
bevlogen burgers, hart, ziel,
helder, verstandig, dus ik zeg:
er is hoop!

© Hettie Franken
Stadsdichter Hengelo 2019 - 2021

Tekening: Hettie Franken

Geschreven n.a.v. de politieke markt van donderdag 27 juni jl. over het afgeblazen plan Hijschgebouw en hoe nu verder.

dinsdag 25 juni 2019

Geluk

Vandaag dreigt geluk.
Tuindorpbad op temperatuur,
blij lijf in vijver, kopzorg ebt weg
tussen eend en kroost.

Stad krijgt glans, spoor van
cortenstaal meandert door straten,
kruist pleinen, voor de kerk
bankjes van plezier, bloem, groen,
terras lonkt, ga er voorbij,

over het plein van de vrede,
langs ’t station, gespaard prachtgoed,
naar het Bernhardplantsoen.

Geboren getogen stadsmens,
bakker naast de deur
Hema op de hoek,
ontmoet vandaag bomen.

Dichterbij bomen,
groots, mooi, bomen en
adders onder ’t gras
wat zou een dichter zijn zonder

© Hettie Franken
Stadsdichter Hengelo 2019 - 2021



Tekening: Hettie Franken


















dinsdag 18 juni 2019

Freule van de Nacht

Freule van de Nacht wacht
tot lantaarns branden, als
de klok twaalf slaat maakt zij
haar ronde door de stad,
schoonheid hoog in 't vaandel.

Freule van de Nacht gaat
waardig door de stad, zoals
een edelvrouw betaamt, groet
nachtbrakers en bon vivant,
geeft en passant een zoen.

Freule van de Nacht troost
slapelozen en desperado's die
de weg kwijt zijn, fluistert
gedichten in uw oor, over geluk,
Utopia, houdt mooi spreekuur.

Freule van de Nacht wacht
tot lantarens doven, dan gaat ze
weer op hoes op an, maar voor ze
zich te ruste legt, broedt ze op
een volgend plan van Jan, stad
alleman, pas dan gaat ze naar boven.

© Hettie Franken
Stadsdichter Hengelo 2019 - 2021



Marijke Agterbosch is Nachtburgemeester van Hengelo, ze noemt zich Freule van de Nacht. De Freule broedt 's nachts op schoonheid. "Hoe maken we Hengelo mooier."