vrijdag 12 mei 2017

Continue in beweging

laten we wachten tot het donker wordt
Frans Zekhuis 
op roestvrije benen
een rondedans uitvoeren
stapstenen tellen
witte sporen nalaten
bij een natuurgraf
het nest laten waken
het marmer van de religie
laten spiegelen tussen boomschors
de waslijn met rode mieren bezetten
schuilen onder een houten staketsel
de gezonken schroeven
niet laten roesten
de hangmat blauw kleuren
het gouden ei bezetten


Marijke Agterbosch
Stadsdichter Hengelo 2016 - 2018


Ter gelegenheid van de opening van de tentoonstelling Natuurlijk 2 de Houtmaat (op 12 mei 2017) met Hengelose kunstenaars heb ik - op uitnodiging van de organisatie - als Stadsdichter onderstaand gedicht geschreven.

donderdag 4 mei 2017

Hengelo 4 mei 2017

nu de herdenkingen zijn geluwd
Foto TC Tubantia
de muzak is stil gelegd
het plein is leeg gestroomd
komt het erop aan

komt het erop aan
het geweten te activeren
de loop naar de toekomst
vol goede moed te gaan

vol goede moed te gaan
in het kielzog
van 72 jaar herdenkingen
en nooit vergeten

nooit vergeten
hoe mijn spoor
hoe jouw spoor
de toekomst in zal gaan


Marijke Agterbosch
Stadsdichter Hengelo 2016 - 2018


Voorgelezen tijdens de Dodenherdenking op 4 mei 2016.

woensdag 26 april 2017

Lintjesregen Koningsdag 2017

de kunst beheersen onbaatzuchtig te zijn
de ogen gericht op hulp aan anderen
belangeloos de samenleving helpen
op het juiste moment even stil staan

de kunst beheersen onbaatzuchtig te zijn
menskracht geven aan gebeurtenissen
activiteiten steunen om het leven te dienen
onvoorwaardelijke inzet tonen

de kunst beheersen onbaatzuchtig te zijn
waar het leven vol haast is
tijd geven aan het aanbod van werkzaamheden
dat verdient aandacht, dat verdient applaus


Marijke Agterbosch
Stadsdichter Hengelo 2016 - 2018


Onderstaand gedicht heb ik geschreven ter gelegenheid van de Lintjesregen 2017, waar een aantal Hengeloërs – namens de Koning - een onderscheiding ontvingen – uit handen van burgemeester Sander Schelberg op woensdag 26 april 2017 tijdens een feestelijke bijeenkomst in de Waterstaatskerk te Hengelo.

donderdag 6 april 2017

Call it magic of caleidoscoop

twee teksten uit twee werken
Susan Siebers
twee bruggen
naar de kijker
noem het communiceren

Deep Yellow
diep geel
zoals de sterren
een geheel

vanuit de duisternis
kijken wat het wordt
het scheppende
schoon licht geven

erkennen dat we bestaan

Marijke Agterbosch
Stadsdichter Hengelo 2016 - 2018


Stadsgedicht bij opening van de expositie van werken van deelnemers bij Deep Yellow bij de A-Galerie.
Donderdag 6 april 2017 om 15.00 uur (Steijnstraat 16, 7551 GL Hengelo)
A-Galerie: expositieruimte bij AtelierZ 
AtelierZ: dagactiviteitencentrum Aveleijn
Aveleijn: Twentse zorginstelling
Mediant: (GGZ) Gewoon Goede Zorg in Twente

woensdag 29 maart 2017

25 jaar Inloophuis Hengelo

in vrijheid een huis binnen lopen
weten dat er op je wordt gewacht
koffie, thee vertrouwde gezichten
hier kun je mens zijn zonder rang of stand

in vrijheid een huis binnen lopen
horen dat Hendrik is overleden
Hendrik met zijn bijzondere kledinglijn
in dit huis wordt niemand vergeten

in vrijheid een huis binnen lopen
voor het raam een gedicht van Andrea
zij beschrijft hoe het leven kan gaan
jouw mens-zijn is hier het hoogste goed

in vrijheid een huis binnen lopen
aandacht krijgen, hulp van vrijwilligers
er samen iets moois van maken
dat vieren wij al 25 jaar


Marijke Agterbosch 
Stadsdichter Hengelo 2016 - 2018 
Hengelo, zaterdag 25 maart 2017


Proloog: de oudste vorm van het menselijk bestaan begon bij de Nomaden; het waren herders die met hun vee rondtrokken zonder vaste woon-of verblijfplaats.

Viering 25-jarig bestaan Inloophuis zaterdag 25-3-2017 (gesteund sinds 1992 door een aantal kerken in Hengelo). Ik ben als Stadsdichter gevraagd een gedicht te schrijven voor de opening.
****************

dinsdag 21 maart 2017

Wereld poëzie dag 21 maart 2017

Vandaag halen we de taal over grenzen
viert de poëzie haar schoonheid
in diverse vormen toont zij haar vrijheid
geen geschreeuw over en weer
deze dag mag de mensheid genieten


Marijke Agterbosch

Stadsdichter Hengelo 2016 -2018

21 maart is de Wereld Poëzie dag 

vrijdag 10 maart 2017

Internationale Vrouwendag in Hengelo

Ik wil deze Internationale Vrouwendag beginnen met het volgende:

Wim Boevink, schrijver en columnist, geboren Hengeloër begon vandaag. 8 maart 2017, zijn column op de achterpagina van Trouw als volgt:

‘hoe erg is het om te vergeten’
we vergeten soms met opzet
maar er is ook een onthouden omdat het moet
daartoe moeten we ons blijven herinneren
aan de geschiedenis van de mensheid
aan begane misstanden uit naam
van ideologieën en wanen
dat is wat we aan onze kinderen verplicht zijn
en aan de generaties die na ons komen
onthouden is de kern van beschaving:


Ode aan Internationale Vrouwendag 8 maart 2017

Poppenhuis
            Toneelstuk van Hendrik Ibsen 1e keer opgevoerd in 1879 

hoeveel vrouwen hebben er
vanaf die tijd
in jouw kamers gewoond
te klein voor hun talent
te groot voor hun sexualiteit

hoeveel mannen hebben
vanaf die tijd
jouw kamers gezien
waar jouw talenten zaten verstopt
jouw sexualiteit in bloemen verborgen

poppenhuis o poppenhuis
hoe kon ik met je spelen
in die lege kamers
bergen verzetten in stilte

****


Onthouden

wereldwijd
trouwen dit jaar 14 miljoen meisjes tegen hun wil
gaan 61 miljoen meisjes niet naar school
worden meisjes nog altijd besneden

wereldwijd
sluimert onmacht over gesluierde vrouwen
worden menstruerende vrouwen in koude schuren opgesloten
worden oorlogen voor 95% geleid en gevoerd door mannen, jongens

in Nederland
verdienen vrouwen nog altijd 19% minder dan mannen
worden bestuursfuncties grotendeels uitgevoerd door mannen
werkt 75% van de vrouwen parttime , mannen 20%
worden mannen rijker en rijker
haalt het kind de melk bij de voedselbank

en toch, en toch gaan we vooruit
elke dag een beetje meer
daarom vieren we deze dag
deze Vrouwendag waarin alle misstanden
ons brengt tot solidariteit
met als doel te worden bevrijd


schoonheid

ik houd van vrouwen
vrouwen omdat ze mens zijn
ik houd van mannen
mannen omdat ze mens zijn
ik houd van kinderen
kinderen omdat ze kind zijn

man, vrouw en kind
man, man en kind
vrouw, vrouw en kind

lesbienne, homo, bi-sexueel, transgender

ik houd van vrijheid
die mensen verbindt

*******


Onderscheiding

40 jaar een dienstverband
mensen wat een feest
de onderscheiding in het land
maar wie treft dat het meest

niet de vrouw, niet de moeder van een gezin
zij steekt er alles in, zij steekt er alles in
40 jaar een dienstverband en toch geen feest
dat treft, dat treft, dat treft de vrouw het meest

****

maandag 6 maart 2017

Toekomst

wat zou het mooi zijn als onze ES-Z kinderen
energievol opstaan uit hun bed
de nieuwe dag blijmoedig tegemoet treden
onder onze ogen hun leven opbouwen
talenten openbaren, toekomstburgers worden
onze jonge, kwetsbare ES-Z kinderen

wat zou het mooi zijn als sponsorgelden
bijeengebracht met fietsen, hardlopen
in onderlinge verbondenheid met elkaar
deze jonge levens een kans geven
en medici een kans op ontdekken van mogelijkheden
die deze ziekte een halt toeroepen

wat zou het mooi zijn als we alle opbrengsten
letterlijk en figuurlijk samenbrengen
samenbrengen in een nieuwe wereld
waarin onze ES-Z kinderen de hoofdrol spelen
met nieuwe energie het leven tegemoet treden
het leven zoals het leven zou moeten zijn

Marijke Agterbosch
Stadsdichter 2016 - 2018


Mitochondrial Disease Awareness  (Energie Stofwisselings Ziekte).  Bovenstaand gedicht is geschreven n.a.v. de spinning-marathon (geld inzamelen) voor de Stichting Join4Energy. De Hengelose afdeling heeft mij gevraagd voor deze gelegenheid een gedicht te schrijven.  Het geld werd verdiend op zondag 19-2-17 tussen 10 en 14 uur in de sportschool Club Live (Beneluxlaan 20). Onder begeleiding van een trainer werden fietsende deelnemers aangespoord een volledige training te doen.
Rond 14 uur werd het bijeengebrachte bedrag bekendgemaakt, dit was maar liefst € 3.000. 

Als Stadsdichter sloot ik het evenement af met dit gedicht.

Kabouterhuisjes

38 Kabouterhuisjes in de bloemenbuurt
Slopen = afbraak = structuur ontmantelen

wat zouden we moeten zonder de Stichting Erfgoed
de Kabouterhuisjes verkwanselen aan nieuwbouwplannen
beseft Welbions wat zij de geschiedenis aandoet
en de rol van de gemeente, wat is haar invloed
38 huisjes bij elkaar bewaakt door vrijwilligers met moed
zij hebben zich met elkaar ingespannen
de jaren ’60 huisjes voor afbraak behoed
kom Welbions behoud de huisjes in je toekomstplannen


Weekendverblijf Stadsdichter in Kabouterhuisje (gebouwd in 1961)

vanuit de jaren ‘60 in het heden verblijven
in alle stilte de geschiedenis beschrijven
van oud zijn samen en soberheid 
in een buurt vol saamhorigheid

waar vind je dat nog deze zorgzaamheid 
ouderwetse burenhulp, onderlinge eenheid
jaren later voer ik hier mijn pennenstrijd 
in volkomen stilte met de vraag: wat doet tijd


Marijke Agterbosch
Stadsdichter 2016 -2018


Het kabouterhuis aan het Hyacintpad is ingericht als museum. De in totaal 38 kabouterhuisjes staan al jaren op de nominatie om gesloopt te worden. De Stichting Erfgoed Hengelo is een voorvechter voor het behoud van de kleine huisjes.
In het kader van de nationale week van de poëzie logeert stadsdichter Marijke Agterbosch twee dagen in het Kabouterhuis aan het Hyacintpad, dat helemaal is ingericht in de interieurstijl van de jaren zestig.
Ze eet aan de smalle eettafel en slaapt in een oude twijfelaar. De stadsdichter ontvangt zaterdag en zondag in de middaguren enkele tientallen bezoekers in haar piepkleine, tijdelijke onderkomen.
Gezeten in de oude leunstoelen luisteren de poëzieliefhebbers naar voordrachten van Agterbosch. Het nieuwste gedicht van de stadsdichter gaat over vloggen en bloggen. “Woorden die nog helemaal niet bestonden in de jaren zestig.” Tussendoor klonk muziek uit de jaren zestig. Agterbosch heeft haar eigen pickup en singles uit de tijd van de Beatles meegenomen naar het Kabouterhuisje. 

Bron: Tubantia d.d. 28 januari 2017

vrijdag 3 februari 2017

Zonder dichter geen stad

Marijke Agterbosch, stadsdichter in Hengelo, schreef vorig jaar een gedicht over de wijk Klein Driene. "Gewoon de wijk in en dan kijken." Het resulteerde in regels die lezen als een portret. "Het is een typische Wederopbouwwijk. Flats uit de jaren 50, met een opmerkelijk groot aantal alleenstaanden. En heel veel verschillende culturen. Hengelo kent er 122. Door dat op een mooie manier op te schrijven, open je de ogen van de mensen."