dinsdag 15 december 2009

Kind van de stad

Twintig 20 nieuwe Nederlanders kregen hun paspoort uitgereikt door Burgemeester Kerckhaert in de Burgerzaal.
Daarnaast kregen zij ook nog
   een welkomstkaart van de Burgemeester
   een doos Droste chocoladeflikken
   een Nederlands kookboek
   de Nederlandse driekleur
   een vlaggenmast met piek
   een gedicht van de Stadsdichter:

Kind van de stad

Een kind loopt in een vreemde stad.
Om zich heen ziet het vreemde mensen.
Zij spreken een vreemde taal.
Het kind huilt.
Het kan de moeder niet vinden.

De moeder vindt het kind
en brengt het naar de straat
die het kind wel kent
en naar het huis
waar het zich veilig weet.

Ik was dat kind
en ons huis was veilig
in de straat die ik kende.
Ik wist niet dat Hengelo zo groot was
en wij spraken thuis geen Twents.

Toen ik groter werd
ging ik naar vreemde steden.
Daar leerde ik mij te verstaan
met wie daar wonen
en kon ik mij thuis voelen.

Nu, in een ander huis,
in een andere straat,
weet ik uit ervaring:
Hengelo is groot geworden door,
en staat open voor
wie van buiten kwam.

Zo’n thuis,
dat ik als kind had
en zoals ik dat nu weer heb,
wens ik u hier ook toe.

Fred van de Ven
Stadsdichter 2008 - 2010

maandag 14 december 2009

Luchtkalf

Berthold Freeve, Markelo
Alle argumenten gehoord hebbende
alle voorspiegelingen doorschouwd hebbende
alle berekeningen voor rekening van de rekenaars houdende
lijkt het mij
dat wie nu voor stemt
straks ook meebetalen zal

Evenzo zal
wie nu tegen is
straks niet hoeven bij te dragen
om de put te dempen

Het kalf komt vanzelf wel bovendrijven
maar veel leven zal er niet meer inzitten

Fred van de Ven
Stadsdichter 2008 - 2010

zondag 13 december 2009

Het lied van de draak Welbions

Hij hoopt maar dat zijn plan straks slaagt:
Die buurtjes uit elkaar gejaagd,
als stadsnomaden uitgezwermd…
Wie voelt zich nog door wie beschermd?

“Uw nieuwe huis wordt mooi mevrouw,
nee, u staat heus niet in de kou.”
“Ik heb geen geld voor zoveel huur
en ook mis ik mijn goede buur.”


Geluk is een kwestie van geld.
Wie genoeg heeft die rekent en telt.
Maar kom je te kort,
ben je niet in balans,
dan maak je geen enkele kans.

Vroeger kon één timmerman
zich over de armen ontfermen.
maar een draak, zo infaam,
(Welbions is zijn naam)
laat de allerarmsten nu kermen.

“Ik bid u, o, Joseph, geef mij onderdak
voorzien van wat warmte en van wat gemak
zodat ik mijn kind in vrijheid en zo
kan opvoeden in Hengelo.”

Fred van de Ven
Stadsdichter 2008 - 2010


Hengelo gaat vooruit. Dat doet het, zoals altijd, door te beginnen met slopen. Voor een mooi verslag van zo'n buurtbewoner kijkt men op de site van Seezicht.
Ik wens heel Hengelo een huiselijke kerst.

zaterdag 28 november 2009

Edo Zupan

Bij de afscheidsreceptie van Edo Zupan bij Atelier Artistiek. Edo gaat na 27 jaar werken met en zich inzetten voor kunstenaars met een verstandelijke handicap met welverdiend pensioen. Hij kreeg een mooie blauwe overall en hele mooie, door Annelies met bloemen beschilderde klompen die hij de rest van de dag droeg.
Samen met René Vrieler op gitaar zongen de deelnemers op wijze van ‘Heb je even voor mij’ van Frans Bauer een tekst, geïnspireerd door de plagerijtjes van Edo - in de war maken van het haar en op je kop zetten van een doos – en het advies aan André wat hij met lastige mensen moet doen: waardeloze kerel, wegsmijten in de container!


ik kijk naar buiten oh, Edo
door natte ruiten oh, Edo
ik kan je haten oh, Edo
want je gaat mij verlaten oh, Edo
Edo, Edo, Edo wat doe je me aan!

heb toch meelij met mij
maak mij eventjes blij
als ik jou nou eens sar,
met je haar in de war
voor je weg gaat van mij

heb toch meelij met mij
maak mij eventjes blij
zet een doos op je kop,
want daar fleur ik van op
en dan lijk je op mij

ik zit te dromen oh, Edo
of jij zult komen oh, Edo
maar nog gemener oh, Edo
gooi je in de container oh, Edo
Edo, Edo, Edo dat doe ik je aan!




De deelnemers hadden dozen beschilderd, sommigen met hele mooie zelfportretten.
Edo kreeg zo’n doos op zijn kop en werd daarna helemaal omringd met dozen.
Iedereen droeg een Edo-masker en zong het lied uit volle borst. Daarna ging André’s wens in vervulling: Edo werd in de container gezet. Daniël liet met perfecte imitatie van Edo merken dat het origineel overbodig was geworden en Edo werd uitgezwaaid onder een luidkeels ‘Edo gaat zo, Edo gaat zo, Edo gaat zo, Edo gaat zo, Edo gaat zo, enz.’ Jawel, op wijze van ‘Busje komt zo’ van Duo Höllenboer.
Wat fijn dat een verdrietig iets als afscheid nemen van iemand waar je van houdt toch met zoveel plezier samen gevierd kan worden.
Edo bedankt!



het is maar voor even mama
er woont daar een mooi meisje mama

er zijn daar jongens en meisjes mama
die willen leren van mij mama
ze zijn zo goed mama
ze verdienen een betere plaats mama

ze gaven me klompen mama
met hele mooie bloemen mama
die breng ik naar jou mama


Fred van de Ven
Stadsdichter 2008 - 2010

donderdag 26 november 2009

Verlangriemke


Sinterkloas ik möt bekenn,
mien geleuf in oe been’k kwiet.
Dat zeg ik nich um oe te ploagn,
‘k heb ok niks biej oewn zwartn knecht.

Wat wa besteet - en noe kö’j lachn,
man, brek miej de bek nich los,
’t steet op al dee rooie weempels -
dat is dat witte Tweantse peerd.

Nee, iej hooft miej niks te geavn,
‘k heb biej t hoes a pröttel zat
Doarbiej he’k in mien hille bestoan
van oe zölf nog nooit wat kreegn.

A’j dan toch as oaldn griezn
kadookes smiet in iedern hook,
aans nich as um oew echtheid te bejoan,
doot miej dan mer n riemweurdkeslexicon.

Het Twents Riemweurdkesbook is een initiatief van Hendrik Haverkort. De uitgever Goaitsen van der Vliet geeft meteen het goede voorbeeld:

En noe in t plat
an t riemn en dichtn
zoonder t gat
van n stool te lichtn.

Fred van de Ven
Stadsdichter 2008 - 2010

zondag 15 november 2009

Steden om op te vreten - Achter de Basiliek Literair

Zondagmiddag vond de opening plaats van het sokkelproject Achter de Basiliek Literair van de Stichting HeArtpool.


STEDEN OM OP TE VRETEN
Op 7 oktober 2009 werd de tweede junior stadsdichter van Hengelo benoemd na een dichtwedstrijd voor jongeren onder de titel “Hengelo, een stad om op te vreten”. Hierop aansluitend heeft de educatiecommissie van Stichting Heartpool, bestaande uit Anneke Bollen, Marion Mertens, Jeanette Lodeweges en Lowie Gilissen, Nederlandse stadsdichters uitgenodigd een gedicht op het thema “…, een stad om op te vreten” over hun eigen stad te schrijven. Veertien dichters hebben gehoor gegeven aan deze oproep.
Bijgevolg staan in de herfst/winter van 2009/2010 gedichten over de volgende veertien steden of dorpen in het kader van het sokkelproject Achter de Basiliek Literair van Stichting HeArtpool op een voetstuk: Apeldoorn, Coevorden, Dordrecht, Dronten, Echten, Enschede, Groningen, Hengelo, Houten, Leudal, Middelburg, Raalte, Wezup en Zaanstad.
Lowie Gilissen, november 2009



Fred van de Ven met Delia Bremer, stadsdichter van Hoogeveen, bij haar gedicht "Wezup" op de sokkel. Zij mocht haar eigen gedicht onthullen en voordragen:












Wezup

in dit dorp
liggen stille voetstappen
in het grind
het verzwijgt mijn geheime omgang

rondom tafelen
waar ik nieuwe handen vind
daar waar de rosé koud staat
en de deur voor een ieder opengaat
het diner wordt opgediend

onder het dampende rietendak
zag ik de liefde terug

in dit dorp
dwaalt over de openvlakte
een snijdende wind
en ik voel

hoor hoe de takken in de bomen
ons nieuwe begin bezingt

bij heldere nacht
kan men hier stenen zoeken
mikken op de maan
en sterren vangen
de liefde opnieuw ontmoeten

meer doe ik niet uit de doeken!

Daarna liet zij zich ontvallen: "Wie heeft die vreselijk lelijke Lambertushof tegen die mooie kerk aan gebouwd?" Hoort u ook eens hoe een ander tegen Hengelo (...een stad om op te vreten) aankijkt. Heb je ooit zo zout gegeten?


Kinderboekenweekmenu
Hengelo 7 t/m 17 oktober 2009

Entree:
Lidmaatschapchips van de Retailbieb met Barcodedip
en een Jubileumsausje naar een recept uit 1919.

Schenkwenk:
Hazemeyer-Holecbier

Voorgerecht:
Dunne soep van dikke Stadhuistorense Voegschraapsels
opgediend met dure doeften van Lange Weemense Walmen.

Drinkhint:
Vinegretto File Grando Mal di Testa
(Het zuur dat je krijgt van een hoofdpijndossier)

Hoofdgerecht:
Historisch Museum rijkelijk overgoten met het restant van het budget van een afgeblazen UFO op een fundamentje van Het Huys.

Of
Blinkende Brinktorentop met in krimpende wind waaiende Hengeler Weendhaentjen
omgeven door grijze struikel- en uitglijdplaveisels.

Of
Ondergewaardeerd Wederopbouwstadshart met geflambeerde Blokkerlocatie
ingebed tussen twee Twaalfvoetsviaductjes

Wijntip:
L’eau de Thrinon du caves Rue de Vanneau de Maison Craqueler
(Drienerbeekbocht uit de overkluizingen van de Kievitstraat bij het gescheurde huis)

Nagerecht:
Stadsdichtersbedenksels op achterbasiliekse sokkeltjes
geflankeerd door geëtaleerde Juniorpoëzie.

Digestief suggestie:
Aqua Rosarium Revitalis
(Vernieuwde Kieteltuintjestinctuur)

Fred van de Ven
Eerste stadsdichter van Hengelo
2008 - 2010

Achter de Basiliek 1

Zondagmiddag vond de opening plaats van het sokkelproject Achter de Basiliek Literair van de Stichting HeArtpool.

HENGELO EEN STAD OM OP TE VRETEN
Om in het najaar van 2009 tot de benoeming van de tweede junior stadsdichter van Hengelo te komen organiseerde Bibliotheek Hengelo in samenwerking met Boekhandel Broek- huis een wedstrijd. De coördinatie van de wedstrijd was in goede handen bij Diane Wevers, consulent cultuur van de bibliotheek. Omdat de Kinderboekenweek van 2009 in het teken stond van eten en drinken kregen kinderen de opdracht een gedicht te maken met als motto “Hengelo ... een stad om op te vreten”.

woensdag 4 november 2009

André in het rond

André in het rond

Ronde vormen vind ik mooi.
Mijn lijnen maak ik krom.
En schilder ik een bloementooi
dan maakt de een of andere klooi
een rechte lijst erom.

De Sylvester

Menthol

Hij leerde de Hengeloërs
dat,
om bederf tegen te gaan
en niet uit je mond te stinken,
er meer nodig is
dan tandpasta.

Fred van de Ven 
Stadsdichter 2008 - 2010


zondag 1 november 2009

Fotografie Erna ter Haar

Opening expositie Kleur van Erna ter Haar bij Stichting de Werkplaats aan de Hemmelhorst 3 te Borne. O.a. prachtige “pinhole"-fotografie.


Kleur
Zie ik wit om mijn neus
dan ben ik geschrokken
Zie ik zwart voor mijn ogen
dan ben ik verdwaald
Zie ik bruin om mijn kin
dan heb ik gegeten
Zie ik paars op mijn voorhoofd
dan heb ik gebaald
Zie ik rood op mijn wangen
dan ben ik verlegen
Zie ik blauw om mijn mond
dan heb ik het koud
Zie ik groen in mijn haren
dan ben ik geërgerd
Zie ik grijs in mijn snor
dan ben ik al oud

Zie ik deze prenten
dan zie ik miljoenen
pimpelpaarse smaragdgroene
kobaltblauwe vermiljoene
karmozijne kornalijne
lila en ultramarijne
sterren door mijn ogen schieten
Hemellief
da's pas genieten
Ze schieten voorbij
op één megaster na
In dit universum
draait alles
om Erna


Kleurloos

Kijk naar
het haarknipje dat kwijt is

Kijk naar
de sneeuwpop in het park de afgelopen winter

Kijk naar
de sleutels diep onderin je jaszak

Kijk naar
de droom van de slapende hond

Kijk naar
de uren waar de klok nog niet geweest is


Ik geef je
de loosheid van kleur

het monochrome
van straten bij nacht

nevel op het ochtendveld

rijp in het winterlicht

water dat zich rept
alleen de stroom is in zicht

een spiegel
die zichzelf niet laat zien

en ik vraag je
neem je ogen en fleur



Ook Marijke Agterbosch, een van die mensen die Hengelo kleur geven, bracht een Ode aan Erna haar expositie:



KleurLoos

kleurloos is de dag voor het 5-jarig kind
dat door de moeder verstoten wordt
omdat het behekst zou zijn

kleurloos is de geschiedenis van de genocide
ook wel volkerenmoord genoemd
die over de hele wereld plaats heeft gevonden

kleurloos is zoveel dat een mens verstomd doet zijn
vragen stelt, het niet weten bepaalt
de mens in eenzaamheid onderdompelt

kleur is de dageraad, zorgloos spelende kinderen
lachende jongeren, de paprika, de sinasappel, de banaan
kleur in de kledingkast vraagt om te leven

jouw leven, mijn leven, kleur beleven in
kleding, muziek, poezie, dansen langs de regenboog
uitzien naar liefde, geborgen zijn, elke dag opnieuw


woensdag 14 oktober 2009

Opening ROC

Van Gieterij tot ROC

Wie niet leren kon of wou
kwam terecht in dit gebouw
met roetbeslagen ruiten.
Stof en stank en vuur en vlam
belegden hier hun boterham
en hielpen hen aan duiten.

Lof; voor wie zich staande hield,
ook voor wiens welzijn werd vernield,
wie niet bestand was tegen
vloeibaar staal, zo duivels heet
dat, waar die gore duivel scheet
de hel gloort in vonkenregen.

Toen niemand meer producten wou
uit deze helse heksenbrouw
toen doofden hier de vuren.
En wie op straat stond zag nog as
achter het zwart gebarsten glas
en door kapotte muren.

Maar als een andere ooievaar
verhief een Feniks zich aldaar
op betonnen storkse stelten,
om wat van vroeger overschoot
met wat modern vernuft hem bood
voor altijd te versmelten.

Zo draagt hij als een warme jas
zijn vleugels, elk bekleed met glas,
om geen warmte te vermorsen.
Met zeven vingers aan één vlerk
en met de andere zo sterk
dat ie ‘t Twentse Ros kan torsen.

Het is geen staal meer dat hier vloeit.
Met kennis wordt er nu gestoeid
en vele vaardigheden.
En een briljante toekomst gloort
voor wie ‘n diploma heeft gescoord
met respect voor het verleden.

woensdag 30 september 2009

Vijf jaar Talentuin


Vijf jaar Talentuin

Vijf jaar poten en besproeien.
Vijf jaar wieden, harken, gieten,
wachten op het wortelschieten,
kiemen, spruiten, botten, groeien.

Vijf jaar is het nu al lente
en de eerste oogst is binnen
nog voor de zomer gaat beginnen
in de talentuin van Twente.

woensdag 23 september 2009

Salon Op Zondag

Debat aan de Markt organiseerde zondag 20 september een Salon Op Zondag in de bibliotheek te Enschede rondom de prikkelende stelling: "Twentse literatuur is geen literatuur!".
In het panel zaten: Harry Nijhuis (Dialectconsulent Twentse Welle), Goaitsen van der Vliet (Conservator Twentse Taalbank), Harm Oet Riessen ( Programmamaker RTV Oost)
De discussieleider was: Paul Abels (AFdH Uitgevers)
Column in het Twents: Gerrit Klaassen (De Nieje Tied)
Live Muziek: Triooo(Twentstalige eigentijdse muziek)
Gedicht in het Twents: Fred van de Ven (Stadsdichter Hengelo)
Expositie: Schilderijen van Anne van der Meiden (Twentse Theoloog)
Voorzitter Secil Arda opende en gaf meteen het woord aan Triooo, dat twee literaire teksten op muziek gezet had en waar aandachtig naar werd geluisterd:

Verleurn leef

Ik schrief oewn naam
in de iesbloomn op de roetn
met mien' haandske boetn in n snee
en langs de koolde loch

Ik schrief oewn naam
in mienn oadem op ut raam
in t bleuiselblad van mei
en met t bloomnzoad dat ik zeai

Ik schrief oewn naam
in de plässe noa de bujje
in de zunne met miene schaa
en met framboozn-puddingsaus
in vanille-yoghurtvlaa

't Akelege bos
Tekst: Sebastiaan Roes (Groenlo)

De beume bunt slech,
staot krange, neet rech
näöst mekare, zee aosemt ne sloerege loch

De beume hiemt en zee hiegt
in 't akelege bos
en ik laot' smuttereg en zeke 't eigen hechten maor los

Meer tekke op 'n grond as der greujt an de beume,
de töppe bunt spraddereg en stik ongezond.

Den Dood is de baas hier,
gin twiefel nog meugelek:
hier hol ik maor lever nen tiedlank mien’ n mond

Tekst: Theo Vossebeld (Beckum)

Er werd daarna gedisciplineerd gedebatteerd over de stelling.
Toen Triooo daarna voor de tweede keer inzette met muziek, dit keer op een eigen tekst en een van Wilmink, trad het aloude fenomeen op: er klinkt muziek, dus we mogen door elkaar praten!
Misschien had het ook te maken met de aankondiging dat men na de muziek een pauzedrankje kon bestellen, want de aandacht verlegde zich naar de bar. Slechts een handje vol mensen deed manmoedig een poging om in het gekrakeel naar de muziek te blijven luisteren.

Na de pauze weer levendige discussie, dit keer over de stelling: "In 2025 spreekt geen mens meer Twents!"

'Kreenk veur de Tweantse sproak, ha'k hoast zeg.'

En aandacht voor de column van Gerrit Klaassen en gedichten van de stadsdichter, o.a. Zwarte streepkes, Hengeler weend, De stroatlanteerns en het op de jongensdromen over de popfeesten bij Lochem op Hemelvaartsdag geïnspireerde

Lochem

Goa nich noar Lochem vuur de leefde
of t möt wean dat t r vrös
van doa of goat ze doar an t zweetn
iej vernemt t aan de loch:
leefde rok.

Goa nich noar Lochem vuur de leefde
ok a is t weer wier lös
zunnehette döt oe reevn
grommelschoern oawer t grös:
leefde löcht.

Goa nich noar Lochem vuur de leefde
ok a goeskert t oet de loch
o’j ok nen plodnstok könt veenden
iej hoald de lipn dreug genog:
leefde zog.

Goa nich noar Lochem vuur de leefde
ok a he’j nog zonn jök
iej kiekt oew beide oogn bleende
biej ’t zeen van al dee rök:
leefde plög.

Goa nich noar Lochem vuur de leefde
ok a löpt de deerntjes lös
op en um nen bearg as vleegn
wel nen leefdeklapper zöch:
leefde vöch.

Naar: Aribinda van Johan Miltenburg

Één ding is die middag heel duidelijk geworden: "Twentse literatuur verdient meer respect, ook als het wordt gezongen!"

Expositie Hettie Franken



Tussen Topmeubelen,
Toptafels, -stoelen, -banken
prijkt nog steeds het werk
van Hettie Franken.

De expositie van schilderijen en gouaches van Hettie Franken bij Brok Interieurs is verlengd t/m zondag 25 oktober (koopzondag).

maandag 14 september 2009

Verkiezing Stadsdichter jr.2

Word jij de opvolger van de eerste Stadsdichter jr.?

Bibliotheek Hengelo en boekhandel Broekhuis zijn op zoek naar een opvolger van de eerste stadsdichter junior, Emma Sophie Ekelmans, in Hengelo.
Zij organiseren deze verkiezing in het kader van de Kinderboekenweek, die dit jaar als thema Aan tafel! – eten en snoepen in kinderboeken heeft.

Wat moet je doen om Junior Stadsdichter te worden?
Eigenlijk is het heel simpel! Schrijf een gedicht over de stad waarin je woont, met als onderwerp: HENGELO, een stad om op te vreten!

En verder
1. Moet je in de gemeente Hengelo wonen;
2. In groep 6, 7 of 8 zitten;
3. Moet je een gedicht schrijven met een minimum aan 10 en een maximum aan 60 regels.
4. Moet je bereid zijn om heel af en toe bij bijzondere gelegenheden op te willen treden als Junior Stadsdichter samen met Stadsdichter Fred van de Ven.
5. Moet je voor een periode van één jaar heel af en toe beschikbaar zijn voor deze taak.

De jury, onder leiding van stadsdichter Fred van de Ven, zal uit alle inzendingen de 10 beste gedichten kiezen. Uit de 10 genomineerden wordt de Stadsdichter Junior gekozen tijdens de officiële feestelijke verkiezing op de eerste dag van de Kinderboekenweek, op woensdag 7 oktober, van 18.00 – 21.00 uur in Bibliotheek Hengelo Beursplein.

Wil jij de opvolger van de stadsdichter jr. worden?
Lever voor 21 september je gedicht in bij boekhandel Broekhuis, tav Audrey Reymer, Wemenstraat 45, 7551 EW in Hengelo.
Je kunt je gedicht ook e-mailen naar pr@boekhandelbroekhuis.nl
Natuurlijk wel even op het gedicht je naam, adres, postcode, plaats, telefoonnummer en leeftijd vermelden.

Ladiedie, ladiedo,
Groeten uit Hengelo
(dat kun jij vast veel beter!!!)

zondag 13 september 2009

Stadsdichtersdag

Gerard Beense, organisator van de 5de Nationale Stadsdichtersdag in Lelystad op 5 september j.l., stuurde mij een linkje naar de uitzending van Omroep Flevoland over die geslaagde dag.
Zelf kon ik wegens ziekte niet aanwezig zijn, maar Emma-Sophie Ekelmans, de eerste Stadsdichter Junior van Hengelo, heeft onze stad dapper vertegenwoordigd. Zij is te zien en te horen in het filmpje.
Ook afwezig waren de Stadsdichters van Enschede. Zij mochten wel aanwezig zijn maar dan buiten mededoening daar zij niet officieel door B&W van E. zijn benoemd. Over die regels is een heel gedoe gaande (de akelige achterkant van het Stadsdichterschap) dat ik u zal besparen.



Ter gelegenheid van die 5de Nationale Stadsdichtersdag kwam het boek “Stadsdichters Bijeen” uit, een bloemlezing met bijdragen van alle (officieel door B&W benoemde) Stadsdichters. met daarin op
pagina 83: ‘Hengelo or not’
pagina 84: ‘Ontmoeting 1’
pagina 86: ‘Ergens in onze straat zijn de katten’

Ergens in onze straat zijn de katten, zei je.
En ik zag wat je zei.

Niet de straat zoals ik die normaal zie:
De geplaveide weg
met aan weerskanten een trottoir
vervolgens tuinhekjes en de voortuintjes
en dan de gevels van de rijtjeshuizen,
opgaand tot de dakgoten
dan de achteroverhellende daken
tot aan de nok
-alsof je vanuit een bootje
over de zomerdijken
naar de winterdijken
van een rivier kijkt-.

Nee, nu zag ik onze straat anders:
vanaf de nokken
schuin naar beneden
aflopend tot de goten
dan recht naar beneden
langs de achtergevels
tot daar diep en vlak
de plaatsjes tussen de huizen
en de schuren liggen
dan de achtertuinen
met hun hekjes naar de gangpaden
die de scheiding zijn met andere straten
-alsof je vanaf de brug
van een groot schip
op het kanaal
over de dijken
naar het lage land kijkt-.

Dáár zijn de katten.

Als de katten al op de weg komen
is dat om over te steken.
Ze lopen nooit langs de weg.

Ergens in onze straat zijn de katten, zei je.
Ik zal onze straat nooit meer normaal zien.



Verkrijgbaar bij uw Stadsdichter, de bieb en de boekhandel.

woensdag 9 september 2009

Bibliotheek Hengelo 90 jaar

Er was een feestje in de bieb. 90 jaar openbaar!
Me dunkt! Wethouder Ter Ellen opende de nieuwe vleugel. Prachtig! Het lijkt wel een boekwinkel. En het cursusaanbod van de bieb is ook niet mis, mede dankzij samenwerking met andere instellingen. Hoezo stoffig en stil-zijn? Dat is voorbij, het is nu een bruisend centrum waar veel te halen is voor jong en oud.

Mijn Bieb.

Dat gebouw met die waaiervorm,
of moet ik zeggen wafelvorm,
tussen die vork van de Vondel-
en de Jacob Catsstraat,
daar kwam ik maar wat graag.

Daar speurde ik heel stoer
naar weer een heel nieuw avontuur
van mijn idool: Pim Pandoer.
Van daaruit vloog ik ook wel mee
met Biggles in zijn Tiger Moth
of voerde sciencefiction
van Heinlein en Jack Vance
mij dieper in ‘t heelal.

Lager bij de grond,
reëler en extremer
waren wie ik later vond:
Jan Wolkers en Jan Cremer.

Toen ik daarna uitvloog
naar culturele kringen
elders in de regio,
heb ik de Bieb lang niet bezocht,
maar toen ik iets over ’t Liepke zocht
toog ik naar de Thiemsbrug.
Maar wat de schappen mij ook boden
zij brachten geen verdieping
aan wa’k al wist over die kroeg.

Bij toeval zag ik er
een museummedewerker
van Oald Hengel staan.
Met hem ben’k meegegaan
naar het Beekstraat-arsenaal
met bruikbaar materiaal.

Sinds de Bieb hier is gevestigd
ken ik dit Beursplein als een ware markt
met een aanbod hecht verweven
in het culturele leven.
Al heb ik nog geen boek geleend
ik voel me er kind aan huis.

Vandaag is het 09-09-2009
dat volgens de aanhangers
van de kunststroming
het Zozoïsme (de stroming
die zichzelf in het jaar 2020 opheft)
dient te worden uitgesproken als:
‘Vandaag is het og, og, zo og!’
Vandaag vieren we
dat de Bieb negentig jaar bestaat
en ik zou met de Zozoïsten willen roepen:
‘Go, Bieb, go! Op naar de ioo!’

Genoeg zo over cijfers en letters.
Nu even serieus.
Nu volgt het gedicht
dat ik speciaal voor deze gelegenheid
heb geschreven:

Gelijk bos en bron
stammen naast een stroom
staan kaft aan kaft
band na band boeken
voor uitleen bijeen

Waar frisse wind
in open dialoog
op podium in klare taal
of via beeldscherm digitaal
de weg wijst
naar vindplaats
van kennis en cultuur
van overal

Al negentig jaar
een dwaalplek
en drenkplaats
voor de geest
tot groeien bereid



Negentig jaar Bibliotheek Hengelo, 09-09-2009

maandag 24 augustus 2009

Luchthaven Twente

Maandag 24 augustus.
Vanavond is om 19:30u in de burgerzaal van ons stadhuis een Trefpuntbijeenkomst met één belangrijk onderwerp: de ontwikkelingen rond Luchthaven Twente.
Een paar jaar geleden, voor de Luchtmacht Twente verliet, schreef ik al:

Ze vliegen weer!

Ze vliegen over onze huizen heen en weer!
Ze trekken strepen in de stratosfeer!
Ze gaan verschrikkelijk te keer!
Ze vliegen weer, ze vliegen weer!

Dat is geen luchtmacht meer!
Op luchtmachtsmisbruik komt het neer,
want strijkt daar een vlucht vogels neer,
zij wordt verjaagd door 't luchtafweer!

Du hast es nicht gewolt und
Du hast es nicht gewust.
Je krijgt een lintje van verdienste,je hebt geen smet op je blazoen.
Je mag de schone schijn ophouden dat 't om bescherming is te doen.
Je mag de grote jongen spelen andermans z'n poen.

En wat mij ergert meer en meer;
dat financiële wanbeheer,
dat bodemloos ge-potverteer
van ons belastinggeld, meneer!

Zo'n ding kost twaalf miljoen of meer!
en daarmee vliegt zo'n "jongeheer"
die net ontgroeit is aan z'n teddybeer
nu huizenhoog door onze atmosfeer!

Je trekt je stoute schoenen aan en voelt je kampioen.
Je doet het heus niet in je broek want daarvoor ben je veel te koen.
Je zet er goed de sokken in en je geeft ze van katoen.
Lap alles aan je laars want geen mens kan je wat doen.

Als 'n macho in 't snelverkeer
trapt hij zijn gaspedaaltje neer
lapt lessen goede zedenleer
aan vliegerslaarsjes van suedeleer!

Zo'n vlieger heeft geen weet hoezeer
hij inbreekt in mijn invloedssfeer!
Ik schrik ervan, nog keer op keer,
en buitensluiten lukt niet meer!

Je jaagt de vouwen uit de broek van de eerste beste oen.
Je zet ze lekker in hun hempie met hun burgerlijk fatsoen.
Je doet ze donders mooi de das om als je draait als een tyfoon.
Hebben ze dan nog geen hoge pet op van je kom je 't overdoen.

Maar ik besef maar al te zeer
dat, wat zo'n vliegtuig in een keer
naar buiten stoot aan gas en teer
dat komt eens op de aarde neer!

Was zwaartekracht er maar niet meer!
Dan kwam er nooit zo'n vliegtuig weer!
Dan werd het eenrichtings verkeer
richting onze Lieve Heer!

Je mag de schone schijn ophouden...
Je mag de grote jongen spelen...
Je krijgt een lintje van verdienste...
Ich hab' es nicht gewolt...
Ich hab' es nicht gewust...


Wat mij betreft wordt het een Hi-Tec- en gezondheidspark. Daar zit veel werkgelegenheid in en dat heeft een schone toekomst.

vrijdag 7 augustus 2009

Vakantie-haiku

Momenten van rust
verdiepen ons genieten.
Hier komt er weer een.

vrijdag 19 juni 2009

Gemeentelijke kunstaankoop 2008

Opening expositie ‘Gemeentelijke kunstaankoop 2008’, vrijdag 19 juni 2009 in de stadhuishal van de gemeente Hengelo. Werken van Evert Strobos, Ali Koubâa, Ben Schildkamp, Jan Baetsen, Gertie van Nuenen, Gerard de Vries.

Ach, wat weet ik nou van Kunst. Als het goed is, is het snoepen met de oogjes, dat weet ik ervan. Ik zal u zeggen hoe ik dat gewaar werd.

Midden jaren zestig verdiende ik wat zakcentjes door na schooltijd te werken bij boekbinder Damveld. Damveld was een goedlachse kerel die mooi plat kon praten en vreselijk plat kon zingen, vooral rondom carnavalstijd.
Achter een van de huizen aan de Bornsestraat had hij naast een rijtje autoboxen een wrakkig barakje waar mijn broer en ik met nog wat andere jongens werkten aan de interieuren van grammofoonplatenkoffertjes, u kent ze wel, die papieren harmonica’s met zo’n biesje langs de bovenkant.
Aan het andere eind van dat rijtje autoboxen was een klein galerietje: De Pook van Wim van Oostrom.
“Da’s nen keunstnmakert”, zei Damveld, “Niks an oetleenn! Hee brech niks wier en iej möt r aait zölfs achterhen!”

Op een dag kwam Van Oostrom onze werkplaats binnen: “Damveld, kom eens kijken, hij is klaar!”
”Wel is kloar, wat is kloar?” vroeg Damveld.
“De Kapitein.” zei Van Oostrom.
Wij met zijn allen naar buiten
en daar stonden wij
oog in oog met echte Kunst.

De Kapitein

Een stalen staak staat in het gras
met daarop als brede borstkas
een benzinetank gelast.

Daar weer op
een rare bats, een oude schop
verzaagd en omgeklopt
tot een wrede zeemanskop.

Ledematen als vlerken
van tangen die zich opensperden
gretig graaiend naar de verte.

Roerloos, maar met overmacht
staat het toonbeeld van gezag:

De Kapitein


Zoiets hadden wij nog nooit gezien,
dus wij waren met stomheid geslagen.
Maar Damveld niet:
“Doar is miene batse! En miene knieptang!”

Je zou kunnen zeggen dat Damveld mij het werken heeft geleerd en dat Van Oostrom mij de ogen heeft geopend voor Kunst.
Nadien leerde ik genieten van het werk van Strobos, Koubâa, Schildkamp, Baetsen, Van Nuenen, De Vries en al die andere prachtige mensen die Hengelo rijk is en rijk maken.
Rijk, ja, en laten we die rijkdom koesteren en zichtbaar en genietbaar maken voor iedereen in Hengelo en laten we nu maar hopen dat De Kapitein eeuwig voortleeft al was het alleen al om de nagedachtenis aan Damveld en zijn onvrijwillige, maar mopperend en mosterend toegestane bijdrage aan de Kunst in Hengelo.

Wim van Oostrom (links) met zijn zoon Godfried en tussen hen een door de gemeente aangekocht werk van Wim.

De expositie is tijdens openingsuren van het stadhuis te zien tot en met 1 juli, daarna verdwijnen de aangekochte werken naar het depot in de kelder tot…?

donderdag 18 juni 2009

Opening expositie Hettie Franken

18 juni Opening expositie schilderijen en gouaches van Hettie Franken bij Brok Interieur, Drienerstraat 47, 19:00 uur

Ter verhoging van de feestvreugde mocht Sansan tijdens de opening een aantal liedjes zingen. Hoewel ik er niet als stadsdichter kwam, maar meer als zanger van Sansan, tot nog even snel een rijmpje gemaakt voor de gelegenheid:

Tussen Topmeubelen,
Toptafels, -stoelen, -banken
gaat er niets boven het werk
van Hettie Franken.


Verdeeld over de drie verdiepingen van Brok Wonen zijn de werken van Hettie Franken te bezichtigen in een huiselijke omgeving. Je kunt je zo goed voorstellen hoe het er in je eigen huis aan de muur zou doen en dat maakt je hebberig, want er zijn vele prachtige doeken bij.
Voor wie nog twijfelt aan de bestemming van het vakantiegeld: Koop een doek van Hettie en een heerlijk zitmeubel van Brok. Daarmee kun je langer en met een geruster geweten van een prachtig uitzicht zitten genieten dan tijdens die paar stressige vakantiedagen in een ver buitenland met een CO2-voetprint van hier tot Tokio.

Nog te zien tot en met 30 september.

woensdag 10 juni 2009

Burgerjaarverslag 2008

Op 2 juni verscheen het Burgerjaarverslag 2008 van de Gemeente Hengelo.
Daarin staat, na voorwoord en voor inhoud:

Dag Hengelo

Tussen Enschede
en Borne
vind ik de plek
waar mijn jas kan hangen

Hier ging mijn zon op
“Ben jij het?” vroeg iemand
“Jij bent het” zei iemand

Ik beantwoord de glimlach
met een hoofdknik
stroop mijn mouwen op
en draag
op kousenvoeten
de zon
met haar licht
over huizen en velden
van halverwege Oldenzaal
tot de drempel naar Delden

Daar mag zij
net als ik tevreden
ondergaan

maandag 8 juni 2009

Amusing Willem Wilmink Festival

Een weekend naar mijn hart:
lekker zingen met Sansan
in de Hengelose binnenstad.
Amusing, t gung dr van!

Rap naar Eanske, in dit geval
een rol achter de coulisse
van ‘t Willem Wilmink Festival:
De Pathmosprinsesreprise.

Dat prachtig Willem Wilminkwerk
laat luisteraars niet onberoerd.
Met het projectkoor en Quasimodo
heb ik vrijdagavond in de Grote Kerk
en zondags in Prismare idem dito
Willem Wilmink’s liedjes uitgevoerd.

’s Avonds werd het zingen mij
in ’t Muziekkwartier te veel.
“Ach, kassian, het is voorbij…”
Brokken in de keel.

zaterdag 30 mei 2009

Het Cultureel Café

Het Cultureel Café

Op zaterdagmiddag dertig mei
begint om klokslag twee
in het Beursplein van de bieb
het Cultureel Café.

Hier vind je geen slemppartij,
geen brasserie, oh nee,
geen muzak op de achtergrond,
geen oppervlakkig prietgepraat,
hier zingt men life uit volle mond
en kijkt voorbij de horizont
waarbij men voor de diepte gaat.
Ja, de gesprekken gaan heel diep
bij het Cultureel Café
in het Beursplein van de bieb.

Voor het lessen van die andere dorst,
voor die andere vitamine C,
vind je in ’t Beursplein van de bieb
het Cultureel café.

Ja, vanmiddag was de start van een nieuw initiatief in Hengelose Bibliotheek: Het Cultureel Café.
De bedoeling is dat dit eens per maand gaat plaatsvinden. De eerste keer stond in het teken van amateurkunst en de MAK09: met korte interviews over amateurkunst, een vooruitblik op het programma van de MAK09, het vocaal festival Amusing Hengelo en natuurlijk mooie optredens met poëzie en muziek van de stadsdichter, Sansan en het a capella quintet Amusing.

John Heymans ondervraagt de stadsdichter over zijn inspiratiebronnen, drijfveren en aansporingen.
Nutteloos buitenlandstaalgebruik blijkt zo'n aansporing: dus, hup, de Sing-in-canon van het Amusing Hengelo vocaal festival wordt ineens gewoon leuk:
(want Nederlands daar is niets mis mee)
Amusing Hengelo

Hoor toch hoe mooi of het klinkt
als iedereen samen zingt.
Hoor toch hoe mooi of het klinkt
in Hengelo.
Zo mooi zingt Hengelo.
Amusing Hengelo
Amusing Hengelo
Zo mooi klinkt Hengelo.
De samenzang
De samenzang
De samenzang
De samenzang

Soms zijn Engelstalige liedjes zo grappig, zoals die van Tom Lehrer, en als je ze graag beter bereikbaar wilt hebben voor mensen die het Engels niet machtig zijn dan moet je ze wel vertalen, zoals:

I Got It From Agnes, dat werd:

Ik kreeg het van Anne

Ik geef om hen en zij om mij
en samen zingen maakt ons blij.
Wij zijn een klein maar heel close koor
dus geven wij alles door.

Ik kreeg het van Anne,
zij kreeg het van André
dat moet haast wel want Rita gaf
het hem in Wijk aan Zee.

Zij kreeg het van Herbert
die het van Yvonne kreeg
omdat Gerrit haar een boek gaf
dat ie kreeg van mij.

Loes kreeg het van Henry
die kreeg het van Annet
die kreeg het van de Sint
toen ze haar schoentje had gezet.

Pierre gaf het aan Shiela
want ze speelden Zwarte Piet
dus ook aan Daan, Ariane en Sjaan
en aan Margriet.

Max kreeg het van Edith
met wie hij samenleeft.
Zij kreeg het van haar vader
die haar werk’lijk alles geeft.

Zij gaf het ook aan Daniël,
die aan zijn kat Minou.
Zelfs mijn tandarts heeft het nou…
al snap ik niet goed hoe.

Maar ik kreeg het van Anne
of misschien van Marie,
of van Dini of Mini of Rini of Tini
ach, het maakt niet uit van wie.

En waar ik het ook kreeg,
ach, dat geeft geen sodeju,
want als u om mij geeft, plezier aan mij beleeft,
(zich aan mij overgeeft …)
geef ik het aan u!

Een ieder die onderwerpen wil aandragen die behandeld kunnen worden in Het Cultureel Café kan zich melden bij de Bieb.

vrijdag 29 mei 2009

Paviljoen 'De Ontmoeting'

Morgen is Paviljoen 'De Ontmoeting' open voor publiek.



De Ontmoeting

Dat is waar iedereen naar snakt:
even niets te hoeven doen,
even niks te moeten,
even ont-hoeven,
ont-moeten.

Slechts met Rilke roepen:
“…de moed moet zich een keer uitstrekken…
…tot in de toppen van je vingers:
als na het bad…
…voor een keer de lokken los dragen
en de wijde open kragen…’’

Dat dit kieteltuintje op deze wijze
tot bloei zou komen,
met andere geuren,
met ander gekwetter,
met een andere begroeting
bij de ontmoeting.

zaterdag 23 mei 2009

BAM!

Zaterdag 23 mei
Het tweede Bern Art & Music Festival gaat om 12:00 uur van start in het Prins Bernhardplantsoen en is gratis toegankelijk voor iedereen.

BAM!
Eén schaap was over de dam!
Toen wist ik wel wat daarvan kwam:
de tweede editie van BAM!
Want BAM! smaakt naar meer.
BAM! is te leuk voor maar één keer.

En het kieteltuintje trilt weer even
bij het vooruitzicht van het leven
van BAM! opnieuw in het plantsoen.
Maar BAM! is juist om BAM! te doen.

Met een podium voor pop
en plaatselijke hits
en een verrassingshoek
voor razend knappe kids
en een hoek voor kunst
en in de Lounge cabaretgeklooi.
Met een Knock-Out-tournooi
in een pannakooi
en in de Koepel jonge helden:
zoveel leven zag dit tuintje zelden.

BAM! is zo gek nog niet
al is het uit verveling verzonnen.
BAM! is er klaar voor.
BAM! is weer begonnen.

zondag 17 mei 2009

Voetbal












Voorheen Amstelcup

Hoe mooi zou ’t zijn als zondag na de strijd in Rotterdam,
nadat het warme lied ”Goa stoan…” is uitgeklonken,
het Twentse elftal Steve MacClaren op de schouders nam
met boven hem de cup waaruit voortaan Grolsch wordt gedronken.

zaterdag 16 mei 2009

Maand van de AmateurKunst

Om 11.45 uur vond voor het
Stadhuis de opening plaats van de Maand van de AmateurKunst middels een muzikale act.
150 kinderen van de Titus Brandsmaschool zongen een door Folkert Buis gecomponeerd MAKlied op tekst van de Stadsdichter onder begeleiding van de slagwerkgroep van de Muziekschool.
Daarna opende wethouder Gerard Ter Ellen MAK09 met een slag op de grote trom en werd op diverse podia in de binnenstad gemusiceerd en gedanst.

MAKlied

beginnen met ritmisch scanderen, uit elke hoek:

zang
dans
muziek
theater
nieuwe media
beeldende kunst
dichten en schrijven

ritmisch op toonhoogte, uit elke hoek:

zingen is zo leuk
dansen is zo leuk
trommelen is zo leuk
tekenen is zo leuk
schilderen is zo leuk
vormgeven is zo leuk
toneelspelen is zo leuk
muziek maken is zo leuk
alleen of in een groep

vanuit elke hoek elk koor een regel:

Als je houdt van wat je doet
in je vrije tijd
dan groei je uit van leek
tot liefhebbende kenner.
Zo ontwikkel jij jezelf
en je artisticiteit
tot je plaatselijk beroemd bent
of misschien wel een BN’er.

elk koor twee regels, elkaar overlappend:

De maand van de amateurkunst
biedt een podium aan wie
zijn of haar liefhebberij
aan breed publiek wil tonen.
Iedere Hengeloer
zal die zangers, dansers, musici
met een warm applaus
voor hun inspanningen belonen.

Ja, liefhebbers van kunst
hebben een streepje voor.
Dat merk je als je zanger
bent in een kinderkoor
of deelneemt aan projecten
van Crea of muziekschool
van Bieb of Barst, orkest of club,
AkkuH of Metropool
in Hengelo, in Hengelo, in Hengelo, Oooooooo!

deze laatste regel natuurlijk allemaal

Wilmink op het spoor


In het kader van Wilmink op het spoor kwam vanmorgen om 8:25 uur een delegatie uit Enschede aan op ons tochtige en koude station om reclame te maken voor het aanstaande Willem Wilmink Festival. Dichter/schrijver/uitgever Bert de Haan (met rode hoed) droeg gedichten voor en zong liedjes begeleid door Leen Hoogenboom op accordeon. Wethouder Roelof Bleker sprak mooie woorden, er werden tasjes met Wilminkboeken uitgedeeld aan onze wethouder Bert Otten, aan de Biebdirekteur Marion Mertens en aan de Stadsdichter. Onze wethouder en Biebdirekteur spraken mooie woorden en ik droeg de tekst voor van het lied 'Cowboy Fred', dat Willem voor mijn vijftigste verjaardag geschreven had.

Cowboy Fred

Op de prairie tussen Hengelo en Oele
rijdt een cowboy op zijn ouwe, trouwe vos.
Hij wil brood nu hij zich hongerig gaat voelen
maar helaas, geen bakkerswinkel is meer los.
(Helaas, geen bakkerswinkel is meer los.)

Op zijn merrie zit hij voor zich uit te dromen
zoals elke cowboy wel eens dromen kan:
over andere cowboys, uit de tijd gekomen
en dan moet je zelf toch altijd weer verdan.
(Dan moet je zelf toch altijd weer verdan.)

Op de prairie tussen Losser en De Lutte
is die cowboy soms van somberheid vervuld
en al rijdend tussen vale plaggenhutten
roept hij: "Waarvoor krijg ik alles op de schuld?"
("Oh, waarvoor krijg ik alles op de schuld?")

Cowboy Fred…

Hij zegt glijer, hunnie zeggen autoped…
Cowboy Fred…
Wat hij niet extra deed is volgens hunnie juist opzet…
Cowboy Fred.

Maar opeens heeft hij die stemming overwonnen,
want vanavond zal hij heerlijk dansen gaan
met zijn steun en toeverlaat: met zijn Yvonne.
Eerst trekt hij zich daar nog andersom voor aan.
(Hij trekt zich daar nog andersom voor aan.)

Cowboy Fred…

Zijn manchesterse broek ligt voor de grond, dat vindt hij niet zo slim…
Cowboy Fred…
want die is sterker dan een van denim, aaah…
Cowboy Fred.

Dan gaat hij naar buiten heen,
kijkt een maal naar zijn voeten en zegt:
"Foei toch, mijn schoenveters zitten open!"
Dan hoekt hij daal en knupt ze dicht.

Tekst: Willem Wilmink
(Van 'parlando'-tekstdelen voorzien door Fred van de Ven)

Daarna werd er nog samen gezongen rondom Leen met zijn accordeon:
'Frekie', 'Hilversum 3 bestond nog niet', 'Grote blote billen in lantarenlicht' en 'In de trein' en toen werd het warempel nog eventjes heerlijk warm daar op dat tochtige perron.
Met de Internationale Trein vertrok de delegatie even later dieper Overijssel in om haar missie te vervullen.
Dat wordt nog wat van 4 t/m 7 juni in Enschede en op 11 juni in Zwolle.

woensdag 13 mei 2009

Waar was jij op dertien mei?

dertien mei
die datum dringt
een beeld op
naar het heden
van gedonder
van heel ver
van een wolk
bij prachtig weer
van een plotse
luchtdrukgolf
van een grote
zwarte wolk
die terwijl
hij overdreef
papiersnippertjes
strooide
zodat het knisperde
op de bladeren
van de bomen

hulpverleners
met sirenes
raceten
heen
en
weer
en
ik stond in de snipperregen

maandag 11 mei 2009

Hengelo in de Afghanistand

Nieuw Beleid

“Naar veiligheid streven heeft prioriteit”
Iets tekent zich af dat lijkt op beleid
van onze zo stipte gemeente.
Beducht voor een schadeclaimscenario
neemt men ten Stadhuize geen risico:
Men hoedt u, dus wee uw gebeente.
Liefst worden er benen geamputeerd
om te voorkomen dat u zich bezeert
bij een val op gras of gesteente.

Naar gedoogzones, struinplekken wordt er gezocht
waar je spelen kunt en wèl hutjes bouwen mocht,
dus men zoekt achter gesloten deuren.
Op veel braakliggend land mag dat nu niet,
dus stelde men voor: Plant daar koolzaad of wiet
om kaalslag weer wat op te fleuren.

Zo langzamerhand bekruipt mij ’t gevoel
dat Hengelo steeds meer gaat lijken op Doel
waar rede voor regel moet zwichten.
Ach, ik weet wel, er gaat ook zoveel wèl goed,
maar al dit gedoe ontneemt mij de moed
en inspiratie om dat te bedichten.
Al wat mij nu nog te binnen schiet
is het lange droevige gortdroge lied
van het triestste der trieste gezichten:

Zand zand zand,
nergens in het land
zoveel braakliggend zand
in de stad en aan de rand
als in Hengelo in de Afghanistand.
Elk monumentaal pand
loopt groot risico want
verval krijgt de overhand
en het geld loopt zo als zand
door het gat in onze hand.
Onze skatebaan moest weg want
daar liep het uit de hand.
De EMGAhal moet aan de kant
daaronder ligt ook heel mooi zand.
Veel bouwplannen zijn gestrand;
kopers bleven weg als klant.
Geef ze geen ongelijk want
wie heeft graag als uitzicht zand.
Zand zand zand,
nergens in het land
zoveel braakliggend zand
in de stad en aan de rand
als in Hengelo in de Afghanistand, enz.

zondag 10 mei 2009

Cultuurpodium De Houtmaat

Het was weer een prachtige middag bij de Houtmaat en er hing een super gezellige sfeer; kinderen in de speeltuin, ouders op het terras of op klapstoeltjes voor de muziektent, roeibootjes op het water, mooie muziek van de BigBang (de jeugd big band van de muziekschool o.l.v. Bert Fransen) en Josje & Elske (winnaars Rabotheater Open Podium Twente 2008), gedichten door Stadsdichter Junior Emma-Sophie Ekelmans (die speciaal voor Moederdag een aantal gedichten heeft geschreven).

Ikzelf heb geen moederdaggedichten op mijn repertoire dus ik heb het gelaten bij een selectie uit deze blog, aangevuld met een bij de sfeer passend gedicht van Theo Vossebeld:

De bromvlege

Ik wet wa de bromvlege is ne rotvlege
den geet oe op t etn zitn en drit oe op de roetn
ma toch…

Ik wet wa, de bromvlege is nen vleegndn groezel
den oe aait onröstig maakt en döt zeukn noar n vleegnklapper den vort is
ma toch…

Ma toch, a'j allene de bromvlege heurt
op nen zommernoamiddag onder de beume
dan is t der röstig

En at de vlege dan eavn biej oe kump zitn
in t deepblauw met t greun en t gel en den gooldglaans
dan zo'j geerne wiln
da'j zo nog lange biej mekaar konn blievn

zaterdag 9 mei 2009

Re-integratiebeurs

Re-integratiebeurs
zaterdag 9 mei 2009 Werkplein Hengelo/ ROC van Twente

`Een leven lang leren´ luidt hier het devies.
Ver weg van de leesplank met aap, noot en mies
biedt men u een re-integratieadvies
en workshops voor inzicht en presentatie,
voor werk en privé en voor sollicitatie
die vergroten de kans op participatie
op de markt des arbeids van deez’ prachtige natie.

Ja, laten we leren te re-integreren.
Ja, laten we ons laten stimuleren.
Want niets kan ons zo enthousiastmeren
dan een oproep van de dames en heren
van voorheen CWI en vernieuwd UWV.
Via Werkplein doet ook de gemeente nu mee
en vandaag zelfs het Twentse ROC.

Met uw beste pak aan en met uw CV
- nee, daar bedoel ik niet de verwarming mee-
meldt u zich bij de AO-RC
of bij uw persoonlijke RC-WW.
Met een PvE en een REVI
bedingt hij een RO en een EMVI
bij de RIB volgens de SUWI

Bij AG zal de BO van het KCC
aandringen op IB van iemand in de WW.
En via het voormalige LISV
krijgt zelfs een WAJONGer een CD.
Die geeft hem een toegesneden RA,
dus niet toevallig een EMVA,
geheel volgens regels van de REA.

Dit zijn gouden tijden voor de CTC
want wie wil er nou geen COP
of een IRO en een POP?
De USZO’s onder SZW
…(zucht)
Genoeg van die afkortingen.
Die doen mij denken aan strafkortingen.

Hoe leer je een leven lang? Dat is de vraag.
Wat ik hier nu al geleerd heb vandaag:
Die afkortingen laten zich wel lekker verdichten
maar bieden zeer zelden heldere inzichten.
Net als het jargon der re-integratie
vertroebelt het enkel de communicatie.

Het is zo helder als kristal:
Omlaag met dat uitkeringsgerechtendenaantal.
Men ziet mensen niet graag stil aan de kant staan
en uzelf heeft vast ook veel liever een baan.
Vandaag staan hier vele deuren open,
nu de geest en het hart nog
en dan verder lopen.


De hier gebruikte afkortingen in alfabetische volgorde:

AG = Arbeidsgeschiktheid
AO-RC = Administratief Ondersteuner Re-integratiecoach
BO = Back Office
CD = Contractdeskundige Inkoop en Re-integratie
COP = competentie ontwikkelingsplan
CTC = Competentietestcentra
CV = Curriculum Vitae
CWI = Centrum voor Werk en Inkomen
EMVA = Economisch meest voordelige aanbieding
EMVI = Economisch meest voordelige inschrijving
IB = Intensieve Begeleiding
IRO = Individuele re-integratie overeenkomst
KCC = Klanten contact centrum
LISV = Landelijk instituut Sociale verzekeringen
POP = persoonlijk ontwikkelingsplan
PvE = Programma van Eisen
RA = Re-integratie Advies
RC-WW = Re-integratiecoach Werkloosheidswet
REA = Wet op Re-integratie arbeidsgehandicapten
REVI = Re-integratievisie
RIB = Re-integratiebedrijven
RO = Re-integratie Overeenkomst
ROC = Regionaal Opleidingen Centrum
SUWI = Structuur Uitvoeringsorganisaties Werk en Inkomen
SZW = Sociale Zaken en Werkgelegenheid
USZO = Uitvoeringsinstelling Sociale Zekerheid voor Overheid en Onderwijs
UWV = Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen
WAJONG = Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten
WW = Werkloosheidswet

Zie verder:
http://www.st-ab.nl/afkortingen.htm

woensdag 29 april 2009

Bevrijderslaantje

Het Bevrijderslaantje krijgt bomen.
Zie dit bericht in TCTubantia.




Om het Bevrijderslaantje groener te laten lijken
plaatst men rode esdoorns in plaats van eiken.
Voor veel geld wordt het laantje van valzand voorzien:
Voor wie bij gebrek aan bankjes uit de boom valt misschien?
Daar is Hengelo goed in; in financieel getover.
Komt het even niet goed uit – hup, zand erover!

woensdag 22 april 2009

Turing Nationale Gedichtenwedstrijd 2009

Iedereen kan nu deelnemen aan de Turing Nationale Gedichtenwedstrijd en daarmee kans maken op de hoofdprijs van 10.000 Euro.

Altijd leuk zo’n wedstrijd.
Al zo’n 13 jaar organiseert de Bibliotheek Almelo, samen met De Twentsche Courant Tubantia de Willem Wilmink Dichtwedstrijd.
Voor de eerste versie in 1996, die toen nog niet zijn naam droeg, bedacht Wilmink de verplichte zin: “tevergeefs, er schoot mij niets te binnen”. De hoofdprijs was een kratje Duvel.
Voor die gelegenheid maakte ik het volgende gedicht:

De Regionale Prijsvraag
Het regionale middagblad,
dat om kopij verlegen zat,
verkondde luid;
"De regionale Bieb die schreef,
als prijs een kratje bier te geef,
een prijsvraag uit."

Geen regionaal gebrouwen bier,
om echte Duvel ging het hier,
mooi vol en straf.
De regionale lezer haakt,
omdat wat vreemd is hem niet smaakt,
bij voorbaat af.

Als regionale tempelier
dorst ik te dingen naar dat bier,
maar tevergeefs.....
Er schoot mij niets te binnen dat
zo vol was als dat gerstenat,
alleen dit leegs.


Omdat ik met Triooo optrad tijdens de finale heb ik afgezien van deelname.
Dit gedicht laat zich zingen op de wijze van de Grijze Orgelman (Edwin Rutten) van Het Klokhuis. Wilmink heeft heel veel gedichten voor Het Klokhuis geschreven op die melodie omdat er te weinig geld was om steeds een nieuwe melodie te laten schrijven door Harry Bannink.
Bij Quasimodo noemen we deze gedichtenvorm een KIWI, dat is een afkorting van Kort Intermezzo Willem.
Dezelfde vorm heeft:

De Gulden Snede

De Grieken in 't algemeen
namen de wortel vijf min één
gedeeld door twee.
De uitkomst is dan van de één,
en zo getuigden zij in steen,
de gulden snee.

Le Corbusier, een architect
die mensen in 't kwadraat ontdekt,
deelde reeds mee:
Vanuit het kruis der mensen is
hun uiterste belemmernis
de gulden snee.

Die nul punt zes één acht nul drie
die zie je in de regel niet
maar voel je wel.
Als je moet reiken naar een raam
of je schuift bij een tafel aan,
je zit nooit knel!



Ik zou zo zeggen; zet u neer aan een tafel en open uw dichtader en laat het vrijelijk stromen.
Wie weet stroomt eind januari 2010 een fors bedrag op u toe.

maandag 23 maart 2009

In den beginne was het woord

In den beginne was het woord


Holbewoner 1: “Eh”


Holbewoner 2: “Hè”


Holbewoner 1: “Een?”


Holbewoner 2: “Nee, twee!”


Holbewoner 1: “Eewt?”


Holbewoner 2: “Ja”


Holbewoner 1: “High”


Holbewoner 1 en 2: “Five!”



Wie zou het uitgevonden hebben;
Taal en teken, spiegeltaal en spiegelteken?
Laatste etstaal?

vrijdag 20 maart 2009

Cirkels van succes

Vrijdag 20 maart werd een miniconferentie gehouden in de Burgerzaal van het Stadhuis met als onderwerp: De sociale visie Cirkels van succes waarin de ambities van de gemeente Hengelo voor de komende jaren zijn geformuleerd.

Cirkels van succes

Waar draait het om bij die “Cirkels van succes”?
Bedoelt men dan een feestje rond een champagne fles?
De glazen goed gevuld en hoog opgeheven,
elkaar lachend schouderklopjes en complimentjes geven?

“Cirkels van succes” roept men hier vanaf de toren
en alle sociale partners en burgers moeten ’t horen.
Alsof dat succes hier zomaar aan komt waaien
nog voor alle schijven in het zelfde tempo draaien,
want is hier het wijdverspreid ambtelijk apparaat
wel bestand tegen het tempo van de man in de straat?

Van degenen in het centrum van de cirkel van zorg
bij wie zich de moed in de schoenen verborg.
Wie geeft hen de middelpuntvliedende kracht
naar een cirkel van toekomst die naar hen lacht?

Van de mensen wiens cirkels zich niet kunnen sluiten.
Ze zitten maar binnen, vallen overal buiten
en zien slechts die cirkels vanachter hun ruiten:
Die cirkels waarnaar zij wel kunnen fluiten.

Dus een cirkel van betrokkenheid moet dubbel getrokken
om cirkels van initiatieven ontlokken,
om cirkels van vragen en van verlangen,
van overleg en afwegen van de belangen,
om cirkels van kansen en van budgetten
en cirkels van zelf wat op poten zetten.

De cirkels van plezier en geluk in n tuk,
die cirkels die kunnen hier dan niet meer stuk.
Eén cirkel van tevredenheid met een dikke lijn
ruim rondom Hengelo: Fijn er te zijn.


maandag 9 maart 2009

Couleur Locale

De luisteraar had zich verslapen
of liep wat op de markt te gapen
Maar hoe het ook zij:
Daarvan zat ik dus mooi te balen.
De tweede helft Couleur Locale
was geheel gewijd aan mij.
Een uur de Stadsdichter aan ’t woord
Voordien was dat nog ongehoord
op de locale radio.
Met rijm en dichtsels en gezang
- inhoudelijk passend, geen behang! –
van koor Sansan en bandje Triooo.

Een uurtje dobberen
tussen doopceel
en drijfveer,
tussen zielenroerselen
en gedachten
en gedichten
in woord en zang.

vrijdag 20 februari 2009

Carnaval 2

Voorafgaand aan de verlichte carnavalsoptocht mocht ik vanaf de jurywagen een gedicht voordragen:

Carnaval in Hengelo

Hier komen de dagen van zotten en sleutel overdragen
En dagen van praalwagenparades door de straten
Naar dansmarjannekes wordt gestaard want korte rokjes vragen
Gestrooid wordt danig in de straat om straatvegers te plagen
Elke gala-avond is het raak en danst men in extase
Laat tot Vastenavond in bonte overalls de maskerades
Onderdompelen in Dommelsch of Grolsch tot de klok telt twaalf slagen
(O, aan de elf voorbij wordt men herboren deze dagen van alaaf, alaaf, alaaf)


Dit acrostichon werd gevolgd het carnavalslied dat ik nog op de plank had liggen en dat ik nu, speciaal door Erwin Strikker op muziek gezet en op toetsen begeleid, kon laten horen:

Trala trala

Als ik jou nou tralala
en jij mij tralalala,
dan kunnen we tralala
en samen tralalala,
Zodat we dan tralalala
en ook tralalalala,
totdat we tralalalala
en tralalala.

Refrein:
Jaaaaaaa,
laten we tralalalalalalala,
laten we tralalalalalala (trala trala).
Ja, laten we tralalalalalalala,
trala, lala, trala, lala, tralalalalala.

Dan zal ik jou tralalala
en zal jij tralalalala
en zullen we tralala
om samen tralalala.
We zouden ook tralalala
en ook tralalalala,
zodat we tralalalala
en tralalala.

Refrein:

Dan geef ik jou tralalala
en geef jij tralalala
en geven wij tralala
dan gaan we tralalala.
Vergeet ook geen tralalala
en geen tralalalala.
Zo gaan we tralalalala
en tralalala.

Refrein: (bis)


Er zijn maar weinig woorden nodig
om het leuk te hebben.
De stemming zat er goed in:
glimlachen van oor tot oor,
de handjes hoog wapperen
of op elkaars schouders
in de polonaise.
De praalwagenparade kwam op gang
en begon aan een rondje
door de binnenstad
en als jurylid gaf ik cijfers
aan de voorbijtrekkende wagens
en loopgroepen.
Creativiteit met papier-maché
en lichtjes, kleding en muziekjes,
maar ook sjokken
met lichtgevende stokjes
in te ruimzittende dierenpakjes.
En teringherrie,
zo hard,
dat je je afvraagt
of decibellen
altijd samen gaat met debielen.
En dieseldamp
van trac- en generatoren.
Wanneer komt er een rookverbod op straat?
Bijna een uur lang
trok de stoet voorbij
en toen de laatste wagen wegtrok
– de prachtige twintowers van de Weidemennekes
of was 't van de Windbuuln? –
diende de eerste zich weer aan:
het rondje zat precies vol!
Net als mijn hoofd
en mijn neus!

Ik ben die herrie niet meer gewend
en hoewel ik er naar verlangde
ben ik afgehaakt
en toef ik in rustiger oorden
tot woensdag
ons eigen bestuur
de sleutel terug krijgt
en het gezag weer overneemt.
Tot dan snakken naar
Hengelo, de gekte voorbij!

vrijdag 13 februari 2009

Carnaval 1

13 ferbruari
Gisteren stond er in de krant dat gebouwd gaat worden bij de brouwerij
Ik moet eerlijk zeggen dat ik toch wel eventjes moest lachen, maar daarna begon het hoofdschudden weer.

Carnaval is niks te vroeg dit jaar.

Ja, er komt weer leven
in de brouwerij
Er werd al wat geschonken
met wethouder erbij
Maar dat vrolijk feestje
ging aan mij voorbij
Want ik lag in de lappenmand
door R.S.I. overmand
wegens overmatig hoofdschudden
en schuddebuiken (Zucht)

Fysiek: ja, een probleem
maar niet alleen bij mij
Heel Hengelo ligt in de knoop
Ik zet het op een rij
Boomhut, badhuis, bomenkap,
de baatbelastingblunders,
- vind je ’t gek dat ik naar adem snak -
’t gesteggel rond de bunders
voor rotondes en Dalmeden
Door stap op misstap wordt er hier
wel heel veel pijn geleden
Die heelmeesters, die zachten,
die ’t hier zo hard laten stinken
ruil die in voor harderen
dan gaat het hier weer blinken

De Raad van Elf staat klaar
om de stad over te nemen
Hopelijk zijn we daarmee
in een wip uit de problemen
Want met zotten aan het hoofd
en hun hossende horden
kan het hier in Hengelo
niet veel gekker worden

Alaaf Alaaf Alaaf

vrijdag 6 februari 2009

Hamam 3

6 februari. Bron:TCTubantia
Hamam in badhuis van de baan

Wie wast handjes in onschuld?
Wie veegt wiens stoepje schoon?
Is men dat zo gewoon
dat hier geen teen nog omkrult?

Voor geest en lichaam rein
moet men in Enschede zijn.


Op papier grote plannen...
In de praktijk grote gaten...
Als houden van Hengelo pijn gaat doen
stokken woorden in de keel.

woensdag 4 februari 2009

Uitgaan in Hengelo

4 februari, bron: TCTubantia
'Koning van twist' voor pampus
Henk van de Wetering, mijn kameraad en drummer bij o.a. Triooo en The Hun, is zaterdagnacht door uitsmijters van discotheek New York mishandeld.

Kijk
als je een vodcastdocumentaire over uitgaan in Hengelo wilt maken
als je denk dat het leuk kan zijn daar ook discotheek New York bij te betrekken
als je dan nog even moet wachten op de baas daarvan
als je dan even op de dansvloer een dansje doet
als je dan door jaloerse jongetjes van de dansvloer wordt geduwd
als je dan door uitsmijters hardhandig wordt opgeraapt
als je dan met je arm op je rug en een knietje in je nieren op straat wordt gekieperd
als je daar wordt uitgescholden door ook naar buiten gekieperde pubers
als je dan politieagenten vraagt op te treden
als je dan te horen krijgt dat je moet ophoepelen
als je dan ontdekt dat je bril nog ergens binnen ligt
als je dan aangifte wilt doen van mishandeling bij het politiebureau
als je dan te horen krijgt dat ze dat weigeren en daarna nog vier keer
dan snap je dat uitgaan in Hengelo gewel(da)dig is!


'Die oude man viel gewoon meisjes lastig'
Hij heeft wel vijf keer geprobeerd aangifte te doen van mishandeling.

Kijk
als je horecabaas bent
als je je geld moet verdienen aan wat pubers uitgeven tijdens het uitgaan
als je het goed vindt dat jonge meisjes in vergaande staat van ontkleding aan de trapeze krioelen (er zijn getuigen)
als je de uitsmijters de vrije hand geeft en hun daden verdedigt
als je je daarin gesteund weet door de politie
als je daar eerst “goeie afspraken” mee gemaakt hebt
wie heeft dan recht om te spreken over een lulverhaal?


Als het Rabotheater dansavonden organiseert voor niet-pubers, schreeuwt de Hengelose horeca moord en brand, omdat er onder hun duiven wordt geschoten!

Nachtkaars in Beekstraat
Vrijheidsbeeld van Hengelo?
Ga er maar niet uit!

donderdag 29 januari 2009

Harde tijd

30 januari
Gedichtendag.

De tijd gaat zo hard
dat ik tijdens het lezen
de pagina van deze dag
al uit de gedichtenkalender
begin te scheuren.

Hij zal de hele dag nog hangen,
scheef voor de komende dagen.

Het is een harde tijd.

Dideva

29 januari
Ramsey Nasr Dichter des Vaderlands

dinsdag 27 januari 2009

Voorleesontbijt Dr. Kuyperschool

27 januari
In het kader van het Nationale Voorleesontbijt heeft de stadsdichter vanmorgen voorgelezen voor groep 3 en 4 van de Dr. Kuyperschool, een school die veel aandacht aan taal besteedt. Te horen waren o.a. de reeks gedichten Vrienden uit Willem Wilminks boekje Ik snap het: liedjes voor jonge kinderen met illustraties van The Tjong Khing. Bert Bakker, Amsterdam 1993. Twaalf gedichtjes in een vaste vorm met een strak metrum over een aantal katten die allerlei avonturen beleven in hun buurtje.
Daarna nog uit Wilminks Een hond gaat op reis. Gedichten voor verstandige vijfjarigen. Bert Bakker, Amsterdam 1992.

EEN HOND GAAT OP REIS

Een hond verdwaalde op een keer.
Ach, hij verdwaalde steeds maar meer.

Op alle straten scheen de zon.
De hond kwam aan op een station.

Dat lange ding. .. wat..zou dat zijn?
Hij dacht: misschien is het een trein.

Hij zocht een plaatsje eerste klas
omdat het daar zo rustig was.

Die avond had het jeugdjournaal
een vreemd verhaal:

Een hond ging helemaal alleen
en eerste klas naar Heerenveen.

Nu heeft zijn baas hem afgehaald
en ook de lange reis betaald

en zit de hond op zijn gemak
weer bij zijn eigen etensbak

en hij vertelt aan ieder beest:
IK BEN IN HEERENVEEN GEWEEST.


Uit eigen repertoire kwam het best wel moeilijke:

Koning zijn

Koning zijn, dat is pas fijn!
Hele dagen taartjes eten,
van de prinsjes geen kwaad weten,
ja, dat is pas fijn!

Koning zijn, dat is pas fijn!
Hermelijnen mantels dragen,
koninginnenpages jagen,
ja, dat is pas fijn!

Koning zijn, dat is pas fijn!
Met een schaar door lintjes knippen,
van Oranjebitter nippen,
ja, dat is pas fijn!

Koning zijn, dat is pas fijn!
Altijd met de scepter zwaaien,
stiekem in de schatkist graaien,
ja, dat is pas fijn!

Koning zijn, dat is pas fijn!
Nooit prinsessenboontjes doppen,
erwtjes in haar bed verstoppen,
ja, dat is pas fijn!

Koning zijn, dat is pas fijn!
Saaie Troonredes voordragen,
maar alleen op Prinsjesdagen,
ja, dat is pas fijn!

Koning zijn, dat is pas fijn!
Nooit je waardigheid verliezen,
altijd Vorst, maar nooit bevriezen,
ja, dat is pas fijn!

Koning zijn, dat is pas fijn!
Schaken is wel te verdragen,
hooguit mat staan, nooit geslagen,
ja, dat is pas fijn!

Koning zijn, dat is pas fijn!
’t Blauwe bloed van ’t huis erkennen,
maar alleen met kroontjespennen,
ja, dat is pas fijn!

Juf kreeg de tekst mee, om later uitleg te geven.

zondag 25 januari 2009

Installatie van Edo Zupan

De stadsdichter trad vanmiddag samen met Sansan op bij de expositie van de installatie van Edo Zupan in galerie “De Werkplaats”, Hemmelshorst 3, Borne.
De expositie is vanwege overweldigende belangstelling verlengd tot en met 22 februari. Openingstijden: vrijdag tot en met zondag van 13.00-17.00 uur en na telefonische afspraak: 074-2667626.
Gaat dat zien!


En het boek is huis geworden
waarin jij je veilig weet
en geborgen bent
als in je eerste woning

Proef hoe je moeder voedt
en hoor hoe zij spreekt
Zij kroont jou
tot koning

En het woord is lied geworden
In alle talen verhaalt het
en kaatst met haar klanken
in raten vol honing
fladdert dartel in het rond
als vlinders
gevangen in de vlucht
vastgenageld in de lucht
wijd gespreid als vrouwenbenen
tot cocon aaneen gesmeed

Wie is die smid
die ons larf laat zijn
in omgekeerde verpopping
rups
en dus onboorling?

Wie
is die smid?

Edo deed dit

woensdag 21 januari 2009

Stationsplein

21 januari 2008 bron; TCTubantia foto; Frans Nikkels

Van de leistenen op het Hengelose Stationsplein blijft door vorst en auto’s niet veel over. De boel wordt provisorisch opgelapt, tot het Stationsplein op de schop gaat. Wanneer is onbekend.

Vijfde couplet

Hengelo, o wie, zal er moeten dokken
voor de op het Stationsplein gemaakte brokken.
Blijft het korte kiss & ride hier voortaan kosteloos
of dokt wie hier in Hengelo voor Noorse leisteen koos.

zaterdag 17 januari 2009

Opening Kunstuitleen Hengelo

Zaterdag 17 januari 2009, AkkuH.

Ontmoeting 1

Wij bezochten de dame
lopend

Vanuit onze school
aan de andere kant van het station
togen wij naar dat lage onderkomen
tussen Oase en Concertgebouw

Voeten vegen
niet rennen
niet schreeuwen
niet praten zelfs
stilstaan en luisteren

En dan
kijken
nergens aankomen
niet rennen
niet schreeuwen
liefst niet praten

Wij deden de leraar na
keken
stapje voorwaarts
stapje terug
hoofd scheef

En wij zagen
dat is gegoten
dat wisten wij
dat hadden we geleerd
maar wij
kenden andere vormen

De vormen die wij kenden
dienden een doel
dit hier
was enkel om naar te kijken
niet aankomen

En wij zagen
dat is geschilderd
dat hadden wij ook geleerd
maar wij konden het beter
het hele vlak egaal
zonder strepen of aanzet

Weer terug op school
tekenden wij
doorzichtige bloemvazen en flesvormen
op grauw schetspapier
en later
weer staand aan de tekentafel
hefwerktuigen


Ontmoeting 2

De diepliggende dubbele deur
en een eindje daarachter
links om de hoek
de zaal
onder het sheddak

Wat er ook getoond wordt
dat dak wint het bij mij
met een mengeling van vertrouwd
en misplaatst
Minstens zo zwaar
leunt de ruimte
waarin de uitleen zich bevindt
over de gestapelde en schijnbaar lukraak
geplaatste kunstwerken

Een soort paniek
verraadt
dat mijn blik op kunst
in de loop der jaren
is veranderd

Deze ordening benauwt mij
dit wil ik eigenlijk niet meemaken
beelden van barakken
in Bergen-Belsen en Auschwitz
dringen zich op

We moeten focussen
raadde iemand mij ooit aan

Ja, dan…
dan is er veel moois te zien


Ontmoeting 3

Een oude dame
trekt in
bij een oude heer

Geen luxe overdaad
maar eenvoudig
en functioneel
biedt de ruimte hier zich aan

En ruim is het
en licht
en warm

Zijn er hiaten?
Gaten?
Zeker wel
En buiten op straat
daar struikel je
en waad je
door de plassen die er staan
dat zal nog wel een tijd zo blijven

Maar de dame is voldaan
en met een sprankelwit
en nieuw gebit
bijt zij zich vast
in haar taak voortaan

Groeien en verbreden
tot de randen van de kunst

Als een speeltuin-oppas-oma
leert zij kinderen
ontdekken

Huurders, kijkers, kopers
kunnen hier hun hart ophalen
en bij wie al kunst bedrijft
wil zij inspiratie wekken

Zie hoe deze
een beetje elitaire
en elektrotechnische
combinatie
een potentieel biedt
met louter positieve polen