vrijdag 16 augustus 2013

FIETSENSTALLING

Geen pad zo ongedwongen om te komen
tot het begin van een gedicht als gezeten

op de fiets. Gestaag bewegen we ons voort
in een buurt die welwillend niet te veel van

onze aandacht vraagt, de langzame snelweg
langs het spoor, we laten onze geest maar

gaan, vrij naar de natuur, werktuiglijk aldus
bezijden het station beland, ons rijwiel gestald

bij een metafoor: al die brikken, een zee waarin
een kinderzitje drijft,- het begin van een gedicht. 

John Heymans
Stadsdichter 2012 - 2014

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen