zondag 19 april 2015

Kanaalverhaal

Vandaag was een open dag van roeivereniging Tubantia en de Twentse Watersportvereniging i.v.m. hun 80-jarig bestaan, zelfs iets ouder dan het Twentekanaal. In een opperbeste stemming en met zeer fraaie kunstwerken op het terrein mocht ik met onderstaand gedicht een openingsbijdrage aan de feestvreugde leveren.


Kanaalverhaal

Een potlood trok ooit een grijze lijn
van Enschede naar Eefde
dat was bittere noodzaak toen
daar men naar welvaart streefde
een werkproject moest het gaan zijn


In armoediepte van de crisistijden
mannen spierkracht schop en spade
de kilometers weggegraven gronden
het afzien laat zich nauwelijks raden
een watergang van hoop en wilskracht beide.


Het leidt en draagt de schepen naar
de Twentse havens en bedrijven
katoen en steenkool en zo veel meer
voor wat verdween of zou beklijven
met sluizen en een zijtak was het klaar


Het water spiegelt sporters keer op keer
met boten smal en scherp gelijnd
de knokkels wit de spieren spannen
waterklievend riemenritme zo verfijnd
traject van kracht steeds heen en weer


Tubantia en TWV waterburen van elkaar
recreërend spelen met prestatiedrang
in kilometers weggeroeide tijden
doorvaart van drie vier generaties lang
vandaag te vieren nu al tachtig jaar

vrijdag 10 april 2015

Van Turk naar Tukker


Ik had het voorrecht gisteravond in de bieb een bijeenkomst te mogen openen in het kader van 50 jaar arbeidsmigratie vanuit Turkije, pakkend verwoord onder de titel: Van Turk naar Tukker. Geweldige avond, bommetje vol met - ik schat - zo'n 250 mensen. Voor dat mooie en enthousiaste gezelschap droeg ik onderstaand gedicht 'Van Turk naar Tukker' voor:  

Het land de bergen de geuren zijn huis
nog een keer kijkt hij om een doffe pijn
van afscheid en dan gastarbeider zijn
intens verlangen naar ooit weer thuis

Zijn lief komt over werk dus geld
de kamer voor een huis verruild
een hart dat soms van heimwee huilt
wat goed is voor de kinderen telt

Selam aleykum vaker wordt het goeiedag
de smaak van baklava en boerenkool
er wordt doorgeleerd soms hogeschool
of meer twee-drietalig aan de slag

Vijftig jaar dèdè - baba - torún* die levensband
van buitenlander wordt het allochtoon
maar mensen met dromen zo gewoon
met een moeder- èn een vaderland

*= opa, vader, kleinkind | Herman Koetsveld 9 april 2015