vrijdag 25 september 2015

Vluchteling


wie ben jij
hoeveel angsten doorheen
gelopen boten bussen
treinen en nu
door toeval lot
mijn onze stadgenoot
zo lang opvang
thuis kom jij
hier nu thuis
op adem en
wordt het je
ooit gegeven om
te geloven in
een morgen van
vrede voor jou

 

 

zaterdag 12 september 2015

Tweeluik 'Monument van dood en leven'

Beide gedichten kunnen apart gelezen worden, maar ook laat het zich als één gedicht lezen: na de 1e regel van het linker gedicht wordt doorgelezen met de 1e regel van het rechter gedicht enz.

Monument van de dood                              Monument van het leven
(bij de Oude Begraafplaats aan de Bornsestraat)                                  (bij de 125-jarige Lambertusbasiliek)

De doden hun namen soms net leesbaar      De levenden bij name gekend genoemd
nog wel of toch vervaagd gewist                    sluiten achteraan die lange rij
in de getijden                                                  van eeuwen her
deze stilgevallen aardplek                              onder dit hoge heilige dak
van voltooid verleden tijd                                van onvoltooid en hier en nu
tot monument memento mori                         dit monument van herscheppend zijn
het leven gaat er straatlangs                          het leven er dwars doorheen
zij die uit de tijd genomen                               vandaag en morgen komen zij samen
in de diepe aarde gezonken                           door hoge woorden verlangend
hun lichamen ontbonden                                hun geest zoekt de verbinding
uiteengevallen moleculen                               in samenscholende symbolen
dat woord: tot stof zijt gij                                 dat woord: verlost ben jij
bouwstof dat dan weer wel                             bouwsteen van een nieuwe stad
onoverbrugbare kloof gapend gat                   tot noaber geroepen aangesprokene
met hen die hier dat                                        door hen die het meest
onmogelijke loslaten                                       verlangen naar wat troost
niet te leren beweging                                    bewogenheid te leren
bewogen vraag niet hoe                                 met hart en ziel ja
hun leven doorleefden                                    alles eigenlijk mens te zijn
hun tranen meestal onzichtbaar                     waar vreugde en verdriet 
achter zwarte buitenkanten                            in alle kleuren gezien onthuld
hoeden af een laatste groet                           gehoord gevierd zelfs
wat blijft de wind die                                       en de adem van de geest
om de zerken wervelt                                     blijft wervelen en de namen
en de namen onhoorbaar                               van wie maar horen wil
blijft fluisteren of woedend soms                    blijft fluisteren roepen soms
meeneemt naar wie weet waar                      en draagt tot wie weet waar














vrijdag 11 september 2015

Poëtisch tweeluik


Morgenochtend mag ik in het kader van de Open Monumentendag twee keer een gedicht voordragen: op de oude begraafplaats aan de Bornsestraat (10.00 uur) en aansluitend in de jarige Lambertusbasiliek. Het idee ontstond om een poëtische tweeluik van te maken. De gedichten kunnen afzonderlijk gelezen worden, maar tegelijkertijd spiegelen de regels voortdurend elkaar: 'Monument van de dood' - 'Monument van het leven'. Erg leuk om te schrijven en nog meer om morgen ten gehore te brengen. Dan ook op deze plek na te lezen.

woensdag 9 september 2015

Onderhuids

Onderstaand gedicht voorgedragen aan het slot van de bijeenkomst in de bieb in het kader van het anti-discriminatieproject 'Onderhuids' op 9 september.

Wat ik dacht voelde
toen ik jou
voor het eerst –
wil je dat wel
weten
ik durf
het je
haast niet
te zeggen


Wat ik dacht voelde
toen ik jou –
eerlijk?
iets onbestemds
van vage huiver
oppassen alert zijn nu
terughoudend mijn
woorden kiezen of
gewoon niks zeggen
en hopen dat jij
over gaat


Wat ik dacht voelde
toen ik jou –
anders kwam niet eens
in me op ja jij
praat kleurt
oogt wortelt
bent anders
het duurde
voordat ik kon
denken voelen dat ik
op mijn beurt
al net zo anders
ben als jij


Wat ik denk voel
nu ik jou –
wat was het
dat ik even tijd
nodig had
al was het een
gebroken seconde
om diep te weten
om te keren
dat jij en ik
anders en eender
tegelijk
gelijk
mens
dus




dinsdag 8 september 2015

Druk als een klein dichtersbaasje

Ik heb het deze week als stadsdichter druk als een klein baasje. Morgenavond klinkt een passend gedicht bij het thema 'Onderhuids' bij het gelijknamige anti-racisme project in de bieb. Zaterdagmorgen een 'dubbel' op de oude begraafplaats aan de Bornsestraat en in de Lambertusbasiliek in het kader van de open monumentendag en zondagmiddag 'dobberdichter' bij Cultuurpodium Houtmaat. Alles natuurlijk na te lezen op deze plek.
En mijn idee van 'de stadsdichter on tour' heeft geresulteerd in een achttal afspraken met diverse instellingen en organisaties. Leuk hoor!

dinsdag 1 september 2015

Kunst en Ambacht

Bij de opening van de Maand van de Wederopbouw in het 'Wederopbouwhuis' (Molenstraat 16) klonk onderstaand gedicht met het gelijknamige motto van deze maand:

Kunst en Ambacht

Terwijl het puin wordt weggereden
de schokgolven van de bommen
nog naijlen in de geest drommen
droomideeën tot plannen om te smeden


Een nieuwe tijd nog onverdacht
de lijnen strak recht tot het doel
de kunstenaar zoekt vormgevoel
kleurt wilskracht visie bouwambacht


Vertaling in schetsen ontwerpen
zo anders maar dan toch voorstelbaar
om het ‘nooit meer’ in te scherpen


De stad verwond op zoek naar heling
dan is geen andere weg begaanbaar
dan die - o troost - van de verbeelding