woensdag 23 maart 2016

Opnieuw: in godsnaam

Na ‘Parijs 13 november’ schreef ik onderstaand gedicht. Een hartenkreet. Ik herhaal de woorden, iets gewijzigd weliswaar. Geen machinegeweren dit keer. De rest klopt zo intens droevig opnieuw.

In godsnaam

god is groot
de klap het vuur
god is groot
spijkers door een bloedwarm
liefhebbend hart
een paar samentrekkingen nog
van vergeefse moeite
god is groot
het wordt niet meer gehoord
door haar in dat
gronduitvloeiend rood
dit hele godgeroepen
godgeklaagde exploderend
sterven schreeuwt stil
minuten levenslang ons toe
sta op leef samen leef
in godsnaam

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen