zaterdag 30 april 2016

150 jaar Hengelose markt

Op 30 april 2016 bestaat onze Hengelose markt 150 jaar. Ter ere van dit bijzondere jubileum ben ik gevraagd een gedicht te schrijven. Het is mijn laatste gedicht dat ik als stadsdichter van Hengelo publiceer. Donderdag 12 mei wordt mijn opvolger gekozen en draag ik met het stokje der stadspo√ęzie over.

150 jaar Hengelose markt

Zeshonderd jaargetijden weer en wind
de generaties door van marktkooplieden
hun koude klant een warme korting vindt
en doorgaans schallend er hun waar aanbieden


Tomaten appels al dat verse fruit
de stoffen noten bloemen vis in meeneemtas
en sokken knopen kazen kip gekruid
dat koopt verkoopt in ieders kraam te pas


Zij bouwen op zij pakken uit zij breken op
gaan door de kisten dozen uit te stallen
te nat te heet becijferen zij de strop
de felgekleurde prijs getoond om op te vallen


Die plek waar guldens daalders bleken
het kleurt het plein het smeedt een band
van kwaliteit de hoekplek zestig-uren-weken
stadshart de markt die leeft houdt stand

zaterdag 16 april 2016

Zoektocht


Kunt u mij wellicht openbaren
zo vroeg ik een groots filosoof
de weg naar het goede leven te ontwaren
hij sprak over stadia van kindschap en jeugd
maar de kern der dingen is de groei
naar uiteindelijke eenheid van kennis en deugd


Wat is voor jou het goede leven
zo vroeg ik mijn bakker terloops
wit bestoven verzonk hij heel even
gewoon nooit denken aan ellende en dood
en glimlachend trots raadde hij mij
een goddelijk gezond meergranenbrood


Ik vroeg het de burger recht op de man
ik meende angst in zijn ogen te zien
het goede leven wanneer komt het er van
het is niet meer als vroeger dat ziet iedereen
ik hou niet van niet discrimineren meneer
maar het is toch een zootje waar moet dat heen


Dus naar de leiders van kerk en moskee
die vraag naar het leven zo zwaar beproefd
men sprak over het probleem van de theodicee
god die almachtig het kwade geen halt toeroept
maar goed en god dat scheelt slechts een letter
zoek het dus hogerop je krijgt onze zegen mee


Zij aan mijn zij zag mijn zoekende getob
luisterde maar half naar mijn wegende relaas
tja zei zij hier heb ook geen antwoord op
geen theorie of filosofie beklijft mijn vrouw
maar plots wist ik dat zij het meest de waarheid sprak
toen zij wat later fluisterde ik hou van jou

vrijdag 1 april 2016

Thuisgevoel


Wie waagt zich niet
eens buitengaats
door Twente heen
of verder soms
om op de schreden
terug te keren
langs het bord
      Hengelo
dat blauw bedoeld
groen uitgeslagen
niets daarachter
onthult de stad
dan enkel dat
warme weten
ik ben bijna thuis