zaterdag 8 oktober 2016

Levenslied


een gedicht is geen glas water dat je vult
of een banaan die je wegwerkt
een gedicht wordt geboren uit onzichtbare tekens
de vorm laat zich niet dwingen

als het de kans krijgt zich uit de taal te bevrijden
vliegt het aan je oog voorbij
sta je – onverwacht – stil te luisteren
naar het ritme dat je hart beroert


Marijke Agterbosch
Stadsdichter Hengelo 2016 -2018
7 oktober 2016

Onderstaand gedicht schreef ik tijdens de avond van het Levenslied in Brasserie So Nice op vrijdag 7-10-2016. De avond was georganiseerd door Artikel 1 als opening van de landelijke LHBT week. Hengelo deed dit jaar voor het eerst mee. Ik was uitgenodigd als Stadsdichter acte de presence te geven. Ik beloofde de aanwezigen die avond een gedicht te schrijven. Dat was achteraf  enigszins ‘overmoedig’  want het bleek bijna niet haalbaar. De sfeer van levensliederen – het droevige wordt  lachend ontvangen en in meezingen omgezet  - is niet bevorderlijk voor de concentratie voor een gedicht. In de laatste minuten echter kwam onderstaand gedicht toch tevoorschijn. M.A.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen