donderdag 20 december 2018

Kom


Kom

de kerstboom staat weer in de klas  
met ballen en sterrelichtjes aan        
zie ze hangen in het groen kriskras 
laten we eromheen gaan staan        

en zingen en blij zijn met elkaar                   
genieten van het kerstdiner              
met kaarslicht en een rode gitaar                 
denken aan de kinderen overzee     

het kerstfeest maakt de mensen blij 
ze geven elkaar een warme hand    
de school gaat dicht de kinderen zijn vrij                 
wie weet komt de winter in het land 


Marijke Agterbosch
Stadsdichter 2016 - 2018 / 2019


Bovenstaand kerstgedicht schreef ik in opdracht voor de Willemschool aan de Marskant. Het is een school met een openbare signatuur. Daar heb ik rekening mee gehouden. Het gedicht draag ik voor in de hal van de school op donderdagavond 20 december 2018.
Annie M.G. Schmidt heeft ooit gezegd: een gedicht schrijven voor kinderen tussen de 6 en 13 jaar is niet mogelijk. De interessegebieden liggen te ver uiteen. Toch heb ik mijn best gedaan en hoop dat elk kind zich herkent in dit gedicht.


dinsdag 18 december 2018

Naturalisatiedag Hengelo


De Moeder de Vrouw


De Moeder de Vrouw                                                De Moeder de Vrouw

Ik ging naar Bommel om de brug te zien.                 Ik ging naar Hengelo om po√ęzie te lezen
Ik zag de nieuwe brug. Twee overzijden                   ik zag alleen maar lucht. Twee kleuren
die elkaar vroeger schenen te vermijden,                 die elkaar vroeger schenen te vermijden
worden weer buren.  Een minuut of tien.                  worden weer buren. Een minuut of tien.
dat ik daar lag, in ’t gras, mijn thee gedronken,        dat ik daar liep, door de straat, mijn thee
mijn hoofd vol van het landschap wijd en zijd –        gedronken, mijn hoofd vol van de lege
laat mij daar midden uit de oneindigheid                  binnenstad rondom, laat mij daar midden
een stem vernemen dat mijn oren klonken.              in het desolate een stem vernemen
                                                                                  dat mijn oren klonken.
Het was een vrouw. Het schip dat zij bevoer            Het was een vrouw. Het geld dat zij
                                                                                  beheerde                                     
kwam langzaam stroomaf door de brug gevaren.    kwam langzaam uit de stadhuistoren
Zij was alleen aan dek, zij stond bij ’t roer,               gevallen. Zij stond daar moederziel alleen
                                                                                 de stad te behangen en wat zij zong
en wat zij zong hoorde ik dat psalmen waren.         hoorde ik was een bekend lied.
O, dacht ik, o, dat daar mijn moeder voer.               O, dacht ik, dat hier de nieuwe wereld
Prijs God, zong zij, Zijn hand zal u bewaren.           begon, prijs alle burgers, die dit bewaken.

Martinus Nijhoff (Den Haag 1894-1953)                   Marijke Agterbosch (Enschede 1947-
                                                                                  Stadsdichter Hengelo 2016-2019



Ik was uitgenodigd door een docent kunstonderwijs bij de Scholengemeenschap Cambium  in Zaltbommel om een workshop poezie te geven aan brugklassers op donderdag 29-11-18. Wie Zaltbommel hoort denkt al snel  – althans de poezieliefhebbers – aan het gedicht van Martinus Nijhoff (Nederlands dichter 1894-1953). Daarom begon ik om 12.30 uur dit beroemde gedicht aan 56 brugklassers voor te lezen. Eenmaal thuis heb ik er een eigen bewerking op gemaakt.