dinsdag 3 september 2019

Taal

De paden op, de lanen in
Illustratie: Hettie Franken
voorwaarts met flinke pas,
vizier op scherp, mijn stad ze wacht
en in de kroeg het glas, kweel
een vers, spuw mijn gal, hier
past geen zwanenzang, taal is er
in overvloed en dichten geeft
de burger moed, het is een 

zegen voor 't gestel, verlicht
de donkere geest, verluchtigt
een gebutste ziel, troost, maakt
nijdig en ontroert, wekt
gezonde eetlust op en dorst
het allermeest, zo ga ik voort
met flinke pas, dichten
past me als een jas

Stadsgenoten, stadsbestuurders,
verkeert u in de waan dat dichten
niets van doen heeft met uw
dagelijks bestaan, dichten is
beleving van alledaagse dingen,
wees eens mijn kompaan,
dan dichten we voor twee
dan drinken we voor twee

Komaan, vooruit, wees niet
bevreesd, poëzie woont in
uw straat, 'n kind, beek, voetbalveld,
lang verloren liefde, al teistert
schraalhans deze stad en dreigt
de guillotine, in taal mag niet
gesneden, is van ons allemaal,
is van ons allemaal!


Hettie Franken
Stadsdichter Hengelo
2019 - 2021

Dit gedicht is gepubliceerd in Tubantia, 3 september 2019

Geen opmerkingen:

Een reactie posten