dinsdag 8 oktober 2019

Nooit vergeten

Hengelo, 6 oktober 1944

In verwachting van de eerste
ruil ik mijn dienst met een vriendin.
Dan wordt de stad gebombardeerd,
geraakt in ’t hart, burgers
komen om, ook die vriendin.

Had ik gewerkt, had zij geleefd,
mijn kind was nooit geboren,
nog altijd is er dit gevoel.

Afghanistan, 18 april 2008

Ik deed gewoon mijn werk, mensen
helpen, wapens opsporen, ’t was mooi,
liep gesmeerd, tot die knal.

De kernbom doodde twee van mijn
kameraden, ik verloor mijn benen,
maar in mijn dromen loop ik nog.

Hengelo, 6 oktober 2019

Wederopbouw, vooruitkijken, verder gaan
en stilstaan, bij slachtoffers, overlevenden,
ze hebben namen: Erik Hanna Jan
Anne Emmy Azdin Dennis Mark
Toninho Jaaike Suzanne,

ze hebben namen, noem ze,
niet vergeten, nooit vergeten.


Hettie Franken
Stadsdichter Hengelo, 2019 - 2021

Geschreven n.a.v. de bombardementen op Hengelo, 6 en 7 oktober 1946.