dinsdag 8 oktober 2019

Nooit vergeten

Hengelo, 6 oktober 1944

In verwachting van de eerste
ruil ik mijn dienst met een vriendin.
Dan wordt de stad gebombardeerd,
geraakt in ’t hart, burgers
komen om, ook die vriendin.

Had ik gewerkt, had zij geleefd,
mijn kind was nooit geboren,
nog altijd is er dat gevoel.

Afghanistan, 18 april 2008
Ik deed gewoon mijn werk, mensen
helpen, wapens opsporen, ’t was mooi,
liep gesmeerd, tot die knal.

De kernbom doodde twee van mijn
kameraden, ik verloor mijn benen,
maar in mijn dromen loop ik nog weg.

Hengelo, 6 oktober 2019
Wederopbouw, vooruitkijken,
verder gaan
en terugkijken, stilstaan, bij slachtoffers,
overlevenden, ze hebben namen,
Erik Hanna Jan Anne Emmy Azdin
Dennis Mark Toninho Jaaike Suzanne,

ze hebben namen, noem ze,
niet vergeten, nooit vergeten.


Hettie Franken
Stadsdichter Hengelo, 2019 - 2021

Geschreven n.a.v. de bombardementen op Hengelo, 6 en 7 oktober 1946.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten