dinsdag 19 november 2019

Wederom een pleidooi van de stadsdichter

Er veranderd toch niets.
Er wordt toch niet geluisterd.
Er is toch al besloten.
Er is toch niets meer aan te doen.

Laat gaan.
Kap ermee.
Ga niet meer.

Niet mijn stijl.
Niet mijn idee.
Niet mijn weg.

Want wie A zegt moet ook
B zeggen en C en D en E,
ik ging met u in zee en u met mij,
dus waarom zou ik u niet vragen
nog eens naar mij luisteren?


Hebben wij kunstenaars, schrijvers, muzikanten het verkeerde beroep gekozen, hadden we niet beter ambtenaar, of nog beter, wethouder kunnen worden.
Dan hadden we wellicht op uw plek gezeten en in een stadskantoor waar je U tegen zegt. Maandelijks een veilig inkomen en pensioen in het vooruitzicht. Je zou zeggen: eigen schuld, dikke bult. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en wat moet een vrije geest in een stadskantoor. En wat is een stad zonder kunst, muziek, theater, literatuur, poëzie. De bezuinigen hebben er behoorlijk ingehakt. Alles van waarde is weerloos, schreef Lucebert in een van zijn gedichten. Kunst, cultuur en cultureel erfgoed dienen te worden beschermd. Ze geven de stad kleur en tillen haar naar een hoger niveau. Zie de culturele pijlers van onze stad: Schouwburg, Bibliotheek, Metropool. Wat zou Hengelo zijn zonder. Maar wat zouden deze pijlers zijn zonder kunstenaars, muzikanten, schrijvers, theatermakers. Het een kan niet zonder het ander. En op welke pijlers kan überhaupt een kunstenaar nog steunen, nu alle initiatieven op kunstgebied worden wegbezuinigd.
Als kunstenaar en stadsdichter verwoord en verbeeld ik actuele en historische gebeurtenissen van de stad. Vertegenwoordig haar waar nodig. Breng poëzie dichterbij de mensen. Vier stadsdichters hebben jaarlijks een financiële bijdrage ontvangen voor hun werk. Bij de vijfde stadsdichter werd deze wegbezuinigd. Iets terugdraaien in ambtenarij is ijzer met handen breken, maar ik breek hier een lans voor een professionele relatie tussen gemeente en stadsdichter: honorering van de opdrachten van de gemeente aan de stadsdichter. En voor de toekomst een structurele financiële bijdrage. Mijn eerstvolgende opdracht van de gemeente zou een gedicht met voordracht zijn ter gelegenheid van de Naturalisatiedag, gehouden in de Waterstaatskerk. Maar deze opdracht is door de gemeente ingetrokken wegens gebrek aan budget. Ik pleit hier voor loon naar werk. Eenvoudig en vanzelfsprekend. Dit was het voor vandaag.

Hettie Franken - Beeldend kunstenaar &  Stadsdichter Hengelo

Politieke markt kunst- en cultuurbeleid november 2019  

Geen opmerkingen:

Een reactie posten