dinsdag 30 november 2021

niet bang

(wel een lichtje)

ik vroeg mijn kleine nichtje
of ze bang was in het donker
nee, ik ben niet bang, zei ze streng
maar ze wil bij ‘t slapengaan
toch wel graag een lampje aan

vrezen wij deze winter?

de kilheid van verbeten gekijf
de dure kou en maatregelen

in December

over die drempel in de barre tijd
omsnoeren we het duister

dat al die kleine lichtjes
ons vertrouwen geven
totdat de dooi inzet


Wouter Munsterman
Stadsdichter Hengelo
2021 - 2023

zaterdag 13 november 2021

Wouter Munsterman in Tubantia


Wouter, de kersverse stadsdichter, is vooral een observator. 

Even op het plaatje klikken om het interview te kunnen lezen.


vrijdag 5 november 2021

het gelukkigste stoepje van Hengelo

boven op die grote toren,
daar wil ik naar beneden kijken

en terwijl het carillon
de muziek over de stad
uitstrooit als snoepgoed
kijken naar het stratenplan

daar beneden hebben
mensen een bestemming, en
haasten zich naar alle afspraken
die een stedeling kan hebben

behalve op het hoekje Bornsestraat
waar die haast niet verder gaat
mens en moment lijken stilgevallen

van de wereld, zorgen, tijd
een generaal pardon
van 2 bolletjes lang 


Wouter Munsterman
Stadsdichter Hengelo
2021 -2023


Het gedicht met als thema ‘Hengelo’.


Opening Boekelose brug

1

Hengeland

land
net niet vlak land
waar beken stromen
naar verder 

van verder
komen mensen
die blijven

en land
wordt plek,
buurtschap wordt
kerkdorp, Huys wordt
ontmanteld maar handel
drijft een winkelhart
en spoorvoetend komen
fabrieken hun machines bouwen

een plek,
groeide in zijn
eigen naam

Hengelo

----------------------------------------------------------

2

April/Mei 1943

een oorlog gaat niet stil voorbij
wanneer je hem de dag door leeft
die oorlog dringt zich aan je op
totdat je niet meer stil kan zijn
totdat je niet meer klein kan zijn

en belegerde mensen
verbinden zich
met bange mensen
verbinden zich
met bezorgde mensen
verbinden zich met
iedereen die bewegen wil

en vormen een protest
een hier-en-niet-verderteken
in het weerstaan en het weerspreken.
alsof er geen geweren zijn

maar er zijn geweren 

-----------------------------------------------------

3

Wandelthuis 

mijn straat komt uit in nog een straat,
en dat herhaalt zich tot de zee.

mijn buren hebben buren
ook dat herhaalt zich tot die zee

toch zijn alle straten, mensen anders

want iedereen is op een plek begonnen
en daarvan draag je altijd nog een stukje mee

dus als ik dan die straat uit loop
langs de laan , over de bruggen
tot in het land van semi-vreemdelingen

weet ik zeker; kom ik terug,
dat daar nog steeds dat stukje past
tussen mijn medestedelingen 


Wouter Munsterman
Stadsdichter Hengelo
2021 - 2023


Deze 3 gedichten zijn gezamenlijk geschreven voor de opening van de Boekelose brug in Hengelo, dit was een multimedia spektakel met een lasershow waarin de geschiedenis, heden en nabije toekomst van Hengelo werd getoond.

OYFO

machines stampen,
stoten, bonken,
blinken, brommen,
hun verhalen

en voegen zich 

bij het puntige, strepende geluid
door penselen die het ritme
van draaiende dansers duiden

en mengen zich

met notenreeksen, klankgedichten
vol van kleur, plezier,
die instrumenten geven

en vormen zich

in handen, door ogen,
met aandacht

tot
inspiratie 


Wouter Munsterman
Stadsdichter Hengelo
2021 - 2023


Geschreven voor de samensmelting van het techniekmuseum HEIM,  kunstencentrum CREA en de muziekschool Hengelo tot Oyfo.

Buren

we zijn tastbaar anders, definitief verschillend

Foto: Steven Hignell
Foto: Steven Hignell

en hebben ons ingericht in een eigen omhulsel

waarschijnlijk zijn alle zwakke plekken onze overeenkomsten
want we delen onlosmakelijk datzelfde menselijke fundament

maar hoe vertel je, dat je
modern maar onbewoonbaar bent
of al een tijdje afgeschreven

daar waar het kraakt en schuurt
helpen ook nietszeggende woorden

Ha buurman, wat een weertje hè!


Wouter Munsterman
Stadsdichter Hengelo
2021 - 2023


Geïnspireerd door een foto van Steven Hignell en geschreven voor de tentoonstelling Kleurrijk, georganiseerd door Bernhards Ontmoeting.

Schisis

en dan wordt er een kind geboren
kleinwezenlijk zichzelf

en dit wordt dan grootgebracht
uitgedaagd, aangevuld en gladgestreken

wij lopen schade op

van het lopen, rennen
door stil te staan
of vanzelf

maar geen kind
werd ooit onaf geboren
het was vanaf het begin
compleet zichzelf compleet


Wouter Munsterman
Stadsdichter Hengelo
2021 - 2023


Dit gedicht is geschreven voor een tentoonstelling over kinderen die geboren zijn met een schisis (hazenlip).